Wat de voedings- en ingrediënteninformatie op een wijnfles betekent

Een voedingsetiket voor wijn die in de Europese Unie wordt verkocht moet een voedingswaardevermelding en een ingrediëntenlijst bevatten. Sinds 8 december 2023 verplicht Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie dat de energetische waarde op het etiket zelf wordt afgedrukt en staat de verordening toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst via elektronische middelen worden verstrekt die vanaf dat etiket bereikbaar zijn.

De energetische waarde is de vermelde energie-inhoud van de wijn. Onder Verordening (EU) 2021/2117 vereist de Europese Unie dat de energetische waarde in de tekst van het fysieke etiket staat, ook wanneer de overige voedingsinformatie elektronisch wordt verstrekt. Een fles kan dus een energetische waarde en een elektronische route naar uitgebreidere informatie tonen, in plaats van elk voedingsveld en ingrediënt op de fles af te drukken.

Een voedingswaardevermelding is het geheel van de vermelde voedingsinformatie voor de wijn. De Europese Unie staat toe dat het grootste deel van die vermelding onder Verordening (EU) 2021/2117 in elektronische informatie staat, op voorwaarde dat die informatie vanaf het etiket bereikbaar is. Het ontbreken van een volledig afgedrukt voedingsoverzicht betekent op zichzelf niet dat de vereiste voedingswaardevermelding ontbreekt.

Een ingrediëntenlijst is de informatie die wordt gepresenteerd als de lijst van ingrediënten van de wijn. Onder Verordening (EU) 2021/2117 staat de Europese Unie toe dat de ingrediëntenlijst op het fysieke etiket verschijnt of in de elektronische informatie die vanaf het etiket wordt bereikt. Een ingrediëntenlijst beantwoordt een andere vraag dan de naam van de producent, herkomst, druivenbeschrijving of stijltaal elders op een fles.

Het fysieke etiket en de elektronische informatie moeten daarom worden gezien als verbonden onderdelen van de EU-etiketteringsregeling. De Europese Unie vereist onder Verordening (EU) 2021/2117 de energetische waarde op het fysieke etiket, terwijl de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst in de elektronische informatie mogen staan. Wie alleen naar het gedrukte achteretiket kijkt, ziet mogelijk niet alle informatie die voor de wijn is verstrekt.

Oudere algemene beweringen dat wijn is vrijgesteld van ingrediënten- en voedingsetikettering beschrijven niet nauwkeurig de wijn die valt onder de EU-verplichting die sinds 8 december 2023 geldt. Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie verplicht voedings- en ingrediënteninformatie, maar staat toe dat de vereiste informatie wordt verdeeld over het fysieke etiket en elektronische informatie.

De vormgeving van het fysieke etiket kan nog steeds verschillen, omdat Verordening (EU) 2021/2117 vastlegt wat de Europese Unie vereist en wat elektronisch mag worden verstrekt, en niet voorschrijft dat elke producent een identiek achteretiket maakt. De praktische leesmethode is de afgedrukte energetische waarde te vinden en vervolgens de elektronische route te volgen wanneer de overige voedingswaardevermelding of ingrediëntenlijst nodig is.

Zie voor uitleg over producentennamen, herkomstvermeldingen, alcoholpercentage en andere gangbare velden op een etiket de gids over hoe je een wijnetiket leest. Deze velden kunnen naast de voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst worden gelezen, maar mogen niet worden beschouwd als vervanging voor de vereiste informatie.

Sinds 8 december 2023 verplicht Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie dat wijn die in de Europese Unie wordt verkocht een voedingswaardevermelding en een ingrediëntenlijst bevat. De verplichting betreft wijn die in de Europese Unie wordt verkocht en stelt geen universeel etiketformaat vast voor wijn die in elke jurisdictie wordt verkocht.

De Europese Unie vereist onder Verordening (EU) 2021/2117 niet dat de volledige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst samen op de fles worden afgedrukt. De Europese Unie vereist de energetische waarde op het etiket zelf, maar staat toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst via elektronische middelen worden verstrekt die vanaf dat etiket bereikbaar zijn.

De verandering op 8 december 2023 beïnvloedt hoe algemene beweringen over EU-etikettering van wijn moeten worden beoordeeld. Richtlijnen die EU-wijn in brede zin vrijgesteld noemen van voedings- en ingrediënteninformatie houden geen rekening met de verplichting die Verordening (EU) 2021/2117 vanaf die datum heeft ingesteld voor wijn die in de Europese Unie wordt verkocht.

De datum betekent niet dat elke conforme fles de informatie in dezelfde visuele indeling moet tonen. Verordening (EU) 2021/2117 staat toe dat de informatie die de Europese Unie vereist wordt verdeeld over het fysieke etiket en elektronische informatie. Het zichtbare etiket kan daardoor relatief compact blijven, terwijl de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst elektronisch bereikbaar zijn.

De relevante markt is de markt waarin de wijn wordt verkocht. Verordening (EU) 2021/2117 stelt het EU-kader vast voor informatie over wijn die in de Europese Unie wordt verkocht, terwijl voor wijn die buiten de Europese Unie wordt verkocht een ander etiketteringskader kan gelden. De locatie van de producent en de verkoopmarkt mogen niet automatisch als hetzelfde worden beschouwd.

Een fles die voor de Europese Unie bestemd is kan daardoor andere vereiste informatie tonen dan een fles die voor de Verenigde Staten bestemd is. Dat verschil weerspiegelt verschillende regelgevingskaders en niet noodzakelijk een verschil in de wijn. Etiketten zijn het betrouwbaarst te vergelijken wanneer eerst de beoogde verkoopmarkt wordt vastgesteld, voordat ontbrekende of extra velden worden geïnterpreteerd.

De verplichting verandert ook de vraag die een lezer over een sober achteretiket zou moeten stellen. Onder Verordening (EU) 2021/2117 staat de Europese Unie toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst elektronisch worden verstrekt. De relevante vraag is dus of de vereiste informatie op de toegestane plaatsen beschikbaar is, en niet of elk detail is afgedrukt.

Regels die aan een jurisdictie en een absolute datum zijn gekoppeld zijn betrouwbaarder dan ongedateerde beweringen dat alle wijnetiketten hetzelfde werken. De gids over veranderde wijnregels geeft bredere context om advies over etiketten te toetsen aan de toepasselijke markt en datum.

De korte samenvatting is dat wijn die in de Europese Unie wordt verkocht sinds 8 december 2023 onder Verordening (EU) 2021/2117 valt en voedings- en ingrediënteninformatie moet bevatten. De Europese Unie staat nog steeds toe dat het grootste deel van die informatie elektronisch wordt verstrekt, waardoor naleving niet noodzakelijk een groot afgedrukt paneel oplevert.

De energetische waarde staat op het etiket omdat Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie die waarde op het etiket zelf vereist. De Europese Unie staat toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst via elektronische middelen worden verstrekt die vanaf het etiket bereikbaar zijn. Een elektronische route kan dus deel uitmaken van een conforme informatievoorziening.

Het fysieke etiket en de elektronische informatie hebben binnen dezelfde EU-regeling verschillende functies. Verordening (EU) 2021/2117 vereist dat het fysieke etiket de energetische waarde bevat, terwijl de Europese Unie toestaat dat de uitgebreidere voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst in de elektronische informatie staan.

Een lezer die gewend is aan een conventioneel, volledig afgedrukt voedingsoverzicht kan verwachten dat alle voedings- en ingrediënteninformatie bij elkaar staat. Verordening (EU) 2021/2117 staat de Europese Unie echter toe de vereiste informatie over verschillende plaatsen te verdelen. De afgedrukte energetische waarde is dus niet noodzakelijk het volledige voedingsoverzicht van de wijn.

De elektronische route moet worden gevolgd wanneer de vraag gaat over ingrediënten of voedingsinformatie die verder gaat dan energie. De Europese Unie staat onder Verordening (EU) 2021/2117 toe dat deze details elektronisch worden verstrekt. Een sober fysiek etiket kan daarom niet worden beoordeeld zonder de informatie te bekijken die vanaf het etiket bereikbaar is.

De elektronische informatie moet horen bij de wijn die op het etiket wordt geïdentificeerd. Productinformatie die elders wordt gevonden kan een andere wijn beschrijven of betrekking hebben op een fles die voor een andere markt bestemd is, terwijl Verordening (EU) 2021/2117 gaat over informatie die wordt verstrekt voor de wijn die in de Europese Unie wordt verkocht. Informatie over het specifieke product is daarom nuttiger dan een algemene beschrijving van de producent.

Elektronische informatie en algemene marketingteksten moeten ook voor verschillende doeleinden worden gelezen. Proefnotities en beschrijvingen van de producent kunnen helpen bij het uitleggen van stijl of identiteit, maar de voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst zijn de relevante velden voor de EU-verplichting. Beschrijvende taal vervangt de informatie die Verordening (EU) 2021/2117 vereist niet.

Elektronische informatie heeft een praktische beperking: de lezer moet toegang hebben tot de informatie om deze te kunnen bekijken. De Europese Unie staat dit formaat onder Verordening (EU) 2021/2117 toe, maar die toestemming maakt de informatie niet zichtbaar in de gedrukte tekst van het etiket. Een lezer zonder toegang tot het elektronische materiaal ziet mogelijk alleen de energetische waarde en de extra informatie die de producent heeft afgedrukt.

Het toegestane elektronische formaat betekent ook dat een beschrijving van een winkel niet automatisch moet worden beschouwd als de vereiste informatie die vanaf het etiket wordt bereikt. Een winkel kan nuttige informatie overnemen, maar de meest directe manier van lezen begint bij de specifieke fles en volgt de route die daarop wordt aangegeven.

De juiste interpretatie is beperkt en praktisch. Onder Verordening (EU) 2021/2117 vereist de Europese Unie de energetische waarde op het etiket van de fles en staat zij toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst elektronisch worden verstrekt. Een code of andere elektronische route is dus een plaats waar vereiste informatie staat, en niet alleen een optionele bron van promotionele informatie.

Een ingrediëntenlijst voor wijn is de informatie die wordt gepresenteerd als de lijst van ingrediënten van de wijn. Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie vereist dat wijn die in de Europese Unie wordt verkocht een ingrediëntenlijst bevat, hoewel de Europese Unie toestaat dat die lijst via elektronische middelen wordt verstrekt die vanaf het etiket bereikbaar zijn.

De ingrediëntenlijst moet worden gelezen als productspecifieke informatie en niet als proefnotitie. Een proefbeschrijving gaat over waargenomen stijl, aroma of smaak, terwijl de ingrediëntenlijst informatie vastlegt die als ingrediënten wordt gepresenteerd. Beschrijvende termen elders op het etiket vervangen de ingrediënteninformatie die Verordening (EU) 2021/2117 vereist niet.

De ingrediëntenlijst moet ook worden onderscheiden van de voedingswaardevermelding. De Europese Unie vereist beide soorten informatie onder Verordening (EU) 2021/2117, maar ze beantwoorden verschillende vragen. De ingrediëntenlijst identificeert ingrediënten, terwijl de voedingswaardevermelding voedingsinformatie verstrekt.

Een algemene beschrijving van een wijncategorie mag niet in de plaats komen van de ingrediëntenlijst die bij een specifieke wijn hoort. Verordening (EU) 2021/2117 legt de informatieverplichting op aan wijn die in de Europese Unie wordt verkocht. De relevante informatie is de lijst die is verstrekt voor de wijn die wordt bekeken. Er mag niet zonder meer van worden uitgegaan dat een lijst voor een ander product van toepassing is.

Dezelfde voorzichtigheid geldt voor brede beschrijvingen van de productie. Woorden die een traditionele, natuurlijke, ingetogen of minimale aanpak suggereren zijn op zichzelf geen ingrediëntenlijst. Onder Verordening (EU) 2021/2117 vereist de Europese Unie daadwerkelijke ingrediënteninformatie, ook wanneer de fles daarnaast beschrijvende productietaal bevat.

Een ingrediëntenlijst beantwoordt niet elke vraag over voeding, ethiek of productie. Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie vereist de ingrediënteninformatie, maar de aanwezigheid daarvan maakt niet elke andere bewering over de wijn tot een ingrediëntenvraag. Geschiktheid voor een bepaalde voedingsvoorkeur kan informatie vereisen die verder gaat dan de lijst zelf.

Geschiktheid voor veganisten is een aparte beoordeling en staat los van het bestaan van een ingrediëntenlijst. Wie de geschiktheid voor een bepaald voedingspatroon onderzoekt kan de gids veganistische wijn uitgelegd gebruiken en de informatie voor de specifieke wijn raadplegen, in plaats van een algemene wijnbeschrijving als doorslaggevend te beschouwen.

Ook biologische status staat los van de ingrediëntenlijst. Verordening (EU) 2019/934 van de Europese Commissie stelt lagere maximale gehaltes aan totaal zwaveldioxide vast voor biologische wijn dan voor conventionele wijn, maar een biologische claim en een ingrediëntenlijst communiceren niet dezelfde informatie. De gids over biologische wijn legt uit hoe regels voor biologische productie en informatie op het etiket zich tot elkaar verhouden, zonder ze als uitwisselbaar te behandelen.

De betrouwbaarste methode is de specifieke wijn te identificeren, het fysieke etiket te lezen en de elektronische route daarop te volgen. Verordening (EU) 2021/2117 staat toe dat de ingrediëntenlijst die de Europese Unie vereist in die elektronische informatie staat. Wie bij het gedrukte etiket stopt kan de vraag naar de ingrediënten dus onbeantwoord laten.

Een EU-wijnetiket moet de woorden “bevat sulfieten” vermelden zodra het totale zwaveldioxidegehalte hoger is dan 10 mg per liter. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie stelt deze drempel voor de vermelding vast. Die drempel is laag genoeg dat bijna elke fles de frase bevat.

Sulfieten zijn de stof die door de verplichte vermelding “bevat sulfieten” wordt aangeduid. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie koppelt de formulering aan een totaal zwaveldioxidegehalte van meer dan 10 mg per liter. De vermelding bevestigt dat de drempel voor vermelding is overschreden, maar maakt het precieze totale zwaveldioxidegehalte van de wijn niet bekend.

De frequentie van de frase mag niet worden geïnterpreteerd als bewijs dat de fles uitzonderlijk is. De Europese Commissie stelt de vermeldingsdrempel onder Verordening (EU) 2019/33 vast op 10 mg per liter, en die drempel is laag genoeg dat bijna elke fles de vermelding bevat.

Een allergenenvermelding is een verplichte verklaring die specifieke allergeneninformatie aanduidt. De vermelding “bevat sulfieten” is geen volledige ingrediëntenlijst, en de ingrediëntenlijst vervangt de vermelding niet. Verordening (EU) 2019/33 en Verordening (EU) 2021/2117 behandelen verwante maar verschillende soorten etiketinformatie die door de Europese Commissie en de Europese Unie zijn gepubliceerd.

De drempel voor de sulfietenvermelding en het maximaal toegestane totale zwaveldioxidegehalte zijn ook verschillende begrippen. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie vereist “bevat sulfieten” boven 10 mg per liter, terwijl Verordening (EU) 2019/934 van de Europese Commissie het maximale totale zwaveldioxidegehalte voor droge conventionele wijn vaststelt op 150 mg per liter voor rode wijn en 200 mg per liter voor witte wijn en rosé.

Een vermeldingsdrempel bepaalt wanneer de formulering op het etiket verplicht is. Een maximum voor totaal zwaveldioxide stelt een productiegrens vast. De verordeningen van de Europese Commissie staan daarom niet toe dat de vermelding “bevat sulfieten” wordt gebruikt als maat voor de afstand van een bepaalde wijn tot het toepasselijke maximum.

Verordening (EU) 2019/934 van de Europese Commissie stelt ook lagere maximale gehaltes aan totaal zwaveldioxide vast voor biologische wijn dan voor conventionele wijn. Dat onderscheid verandert de basisbetekenis van de vermelding “bevat sulfieten” niet: de woorden geven onder Verordening (EU) 2019/33 aan dat het totale zwaveldioxidegehalte hoger is dan 10 mg per liter, niet dat de wijn de maximaal toegestane hoeveelheid bevat.

De formulering op het etiket mag niet worden gebruikt als algemeen oordeel over kwaliteit of productiemethode. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie geeft de woorden een specifieke wettelijke betekenis die aan een drempel is gekoppeld. De woorden alleen leveren geen precieze meting van het zwaveldioxidegehalte en stellen ook geen bredere kenmerken van de wijn vast.

Een lezer die een precieze, productspecifieke hoeveelheid nodig heeft kan die hoeveelheid niet uit de vermelding alleen afleiden. De Europese Commissie vereist de formulering zodra de drempel is overschreden, maar “bevat sulfieten” vermeldt niet het gemeten totale zwaveldioxidegehalte van de fles.

Zie voor een uitgebreidere uitleg over de vermelding, de toepasselijke maxima en de grenzen van wat de frase aantoont sulfieten in wijn uitgelegd. De verdedigbare lezing is dat de vermelding de vereiste informatie over de drempel weergeeft en niets preciezers.

Amerikaanse wijnetiketten vallen niet onder het EU-systeem voor voedingsinformatie en elektronische ingrediënteninformatie dat door Verordening (EU) 2021/2117 is ingesteld. Het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten stelde op 17 januari 2025 een vermelding “Alcohol Facts” voor, maar het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau verlengde de inspraaktermijn tot 15 augustus 2025 en het voorstel was geen definitieve regel geworden.

De voorgestelde vermelding “Alcohol Facts” zou per portie informatie over alcohol, calorieën en voedingsstoffen verplicht stellen op etiketten van alcoholische dranken op grond van de Federal Alcohol Administration Act. Het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten publiceerde het voorstel op 17 januari 2025 en stelde een nalevingsdatum voor van vijf jaar na de publicatie van een definitieve regel.

De voorgestelde timing voor naleving was geen geldende verplichting omdat het voorstel geen definitieve regel was geworden. Het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten verlengde de inspraaktermijn, de reacties konden tot 15 augustus 2025 worden ingediend en de voorgestelde regel voor “Alcohol Facts” bleef een voorstel.

Het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten stelde op 17 januari 2025 ook een afzonderlijke regel voor de vermelding van belangrijke allergenen voor. Dat voorstel zou de vermelding verplicht stellen van elk belangrijk voedingsallergeen dat wordt gebruikt bij de productie van wijn, gedistilleerde dranken en moutdranken.

Ook het voorstel voor belangrijke allergenen was geen definitieve regel geworden. Het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten verlengde de inspraaktermijn voor de voorstellen over voedingsinformatie en belangrijke allergenen tot de reacties op 15 augustus 2025 sloten, en geen van beide voorstellen was definitief geworden.

Een voorgestelde regel geeft aan wat het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten op 17 januari 2025 overwoog, maar een voorstel is geen definitieve federale verplichting voor etiketten. Een beschrijving van de actuele verplichtingen moet de maatregelen voor voedingsinformatie en belangrijke allergenen daarom als voorstellen aanduiden en de inhoud ervan niet beschrijven als regels die al van kracht zijn.

Bestaande Amerikaanse wijnaanduidingen kunnen ook verkeerd worden begrepen wanneer “table wine” en “dessert wine” worden opgevat als aanduidingen van suiker of ervaren zoetheid. Onder 27 CFR Part 4 deelt de Amerikaanse etiketteringsregeling voor wijn wijn in op basis van alcohol en niet op basis van suiker.

De Amerikaanse regeling in 27 CFR Part 4 definieert table wine als druivenwijn met niet meer dan 14 procent alcohol per volume. Dezelfde Amerikaanse regeling definieert dessert wine als druivenwijn met meer dan 14 procent alcohol per volume en niet meer dan 24 procent alcohol per volume.

De wettelijke term “dessert wine” moet daarom niet worden gelezen als een gegarandeerde aanduiding van zoetheid. Onder 27 CFR Part 4 is de Amerikaanse indeling gebaseerd op alcoholpercentage en niet op suiker. Alledaagse stijltaal en de federale alcoholindeling beantwoorden verschillende vragen.

Een vergelijking tussen een fles die in de Europese Unie wordt verkocht en een fles die in de Verenigde Staten wordt verkocht moet beginnen met het vaststellen van de beoogde verkoopmarkt. Sinds 8 december 2023 verplicht Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie een voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst voor wijn die in de Europese Unie wordt verkocht, terwijl de voorstellen van het Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau van de Verenigde Staten over voedingsinformatie en belangrijke allergenen na het sluiten van de reacties op 15 augustus 2025 nog niet definitief waren geworden.

Het ontbreken van een EU-achtige vermelding van de energetische waarde of elektronische ingrediënteninformatie op een Amerikaanse fles mag niet worden geïnterpreteerd door de EU-regel op de Amerikaanse markt toe te passen. Regelgevingsstatus, verkoopmarkt en het onderscheid tussen een voorstel en een definitieve regel moeten allemaal expliciet worden gehouden.

Lees de afgedrukte energetische waarde als de vermelde energie-inhoud van de wijn en beschouw een caloriecijfer dat op basis van het alcoholpercentage is berekend als een schatting en niet als een directe meting. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie staat een tolerantie van 0.5% vol toe voor het alcoholpercentage dat op een EU-etiket wordt vermeld. Het uitgangscijfer voor een op alcohol gebaseerde calorieberekening is dus zelf bij benadering.

Het alcoholpercentage is het vermelde alcoholgehalte per volume van de wijn. De Europese Commissie staat onder Verordening (EU) 2019/33 een tolerantie van 0.5% vol toe voor de vermelde waarde. Een berekening die op de etiketwaarde is gebaseerd neemt daardoor de onzekerheid van het uitgangspunt over.

Een afgeleid caloriecijfer kan nog steeds nuttig zijn als schatting, maar het resultaat moet niet worden gepresenteerd alsof het een directe meting van de specifieke fles is. De toegestane tolerantie van 0.5% vol van de Europese Commissie onder Verordening (EU) 2019/33 betekent dat een te grote precisie in een afgeleid resultaat meer zekerheid kan suggereren dan het etiket biedt.

De vermelde energetische waarde en een calorie-inschatting die uit het alcoholpercentage is afgeleid zijn niet dezelfde soort informatie. Sinds 8 december 2023 vereist Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie dat de energetische waarde op het fysieke etiket staat van wijn die in de Europese Unie wordt verkocht. Een berekening op basis van het alcoholpercentage is een interpretatie van een etiketwaarde waarvoor een tolerantie is toegestaan.

Het fysieke etiket en de elektronische informatie moeten samen worden gelezen. Onder Verordening (EU) 2021/2117 vereist de Europese Unie de energetische waarde op het fysieke etiket en staat zij toe dat de overige voedingswaardevermelding en ingrediëntenlijst via elektronische middelen worden verstrekt die vanaf het etiket bereikbaar zijn.

Verschillende velden op het etiket moeten ook inhoudelijk uit elkaar worden gehouden. Alcohol per volume beschrijft het alcoholpercentage, de energetische waarde beschrijft de energie en de vermelding “bevat sulfieten” geeft aan dat het totale zwaveldioxidegehalte hoger is dan de vermeldingsdrempel van Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie.

Geen van deze velden is een volledige beschrijving van alle kenmerken van de wijn. Een vermelde energetische waarde is geen ingrediëntenlijst, het alcoholpercentage geeft niet het zwaveldioxidegehalte aan en “bevat sulfieten” geeft geen precieze meting van het zwaveldioxidegehalte.

De vermelding “bevat sulfieten” mag niet worden omgerekend naar een aangenomen hoeveelheid. Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie vereist de frase boven 10 mg per liter, maar de frase geeft niet aan hoeveel hoger dan die drempel de wijn zit.

Ook de maximale gehaltes aan totaal zwaveldioxide mogen niet als aangenomen fleswaarden worden gebruikt. Verordening (EU) 2019/934 van de Europese Commissie stelt het maximale totale zwaveldioxidegehalte voor droge conventionele wijn vast op 150 mg per liter voor rode wijn en 200 mg per liter voor witte wijn en rosé, met lagere maxima voor biologische wijn. Een wettelijk maximum is geen meting van de wijn die wordt gelezen.

Zie voor praktische uitleg over het verschil tussen vermelde cijfers en schattingen de gidsen over calorieën in wijn en alcoholgehalte en eenheden in wijn. De juiste leesmethode is de vermelde energetische waarde te verkiezen, rekening te houden met de toegestane tolerantie in het vermelde alcoholpercentage en een berekend caloriecijfer niet als exacte meting te presenteren.

Een zorgvuldige lezing van het etiket gebruikt elk veld dus alleen voor de vraag die het beantwoordt. Verordening (EU) 2021/2117 van de Europese Unie geeft aan waar de voedings- en ingrediënteninformatie mag staan, terwijl Verordening (EU) 2019/33 van de Europese Commissie de tolerantie voor het vermelde alcoholpercentage en de drempel voor de sulfietenvermelding vaststelt.