Co oznaczają informacje żywieniowe i o składnikach na butelce wina

Etykieta żywieniowa wina sprzedawanego w Unii Europejskiej musi zawierać deklarację wartości odżywczej i wykaz składników. Od 8 grudnia 2023 r. unijne rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga, aby wartość energetyczna była drukowana na samej etykiecie, a pozostała deklaracja wartości odżywczej i wykaz składników mogły być podane elektronicznie za pośrednictwem tej etykiety.

Wartość energetyczna to zadeklarowana zawartość energii w winie. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska wymaga, aby wartość energetyczna znajdowała się w tekście na fizycznej etykiecie, nawet jeśli pozostałe informacje żywieniowe są podawane elektronicznie. Butelka może więc przedstawiać wartość energetyczną i elektroniczny sposób dotarcia do pełniejszych informacji, zamiast drukować na niej wszystkie dane żywieniowe i składniki.

Deklaracja wartości odżywczej to zestaw zadeklarowanych informacji żywieniowych dotyczących wina. Unia Europejska dopuszcza, aby większość tej deklaracji znajdowała się w informacjach elektronicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117, pod warunkiem że można do nich dotrzeć z etykiety. Sam brak kompletnej drukowanej tabeli wartości odżywczych nie oznacza, że wymaganej deklaracji nie ma.

Wykaz składników to informacja przedstawiona jako lista składników wina. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska dopuszcza umieszczenie wykazu składników na fizycznej etykiecie lub w informacjach elektronicznych dostępnych z etykiety. Wykaz składników odpowiada na inne pytanie niż nazwa producenta, pochodzenie, opis odmiany winogron czy określenia stylu znajdujące się w innych miejscach butelki.

Fizyczną etykietę i informacje elektroniczne należy zatem traktować jako powiązane elementy unijnego systemu oznakowania. Unia Europejska wymaga podania wartości energetycznej na fizycznej etykiecie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117, natomiast pozostała deklaracja wartości odżywczej i wykaz składników mogą znajdować się w informacjach elektronicznych. Czytelnik, który patrzy wyłącznie na drukowaną tylną etykietę, może nie widzieć wszystkich informacji podanych dla wina.

Starsze ogólne stwierdzenia, że wino jest zwolnione z obowiązku podawania składników i informacji żywieniowych, nie opisują właściwie win objętych wymogiem unijnym obowiązującym od 8 grudnia 2023 r. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga ujawniania informacji o wartości odżywczej i składnikach, ale pozwala podzielić wymagane dane między fizyczną etykietę a informacje elektroniczne.

Wygląd fizycznej etykiety może nadal być różny, ponieważ rozporządzenie (UE) 2021/2117 określa, czego wymaga Unia Europejska i co można podać elektronicznie, zamiast nakazywać każdemu producentowi tworzenie identycznej tylnej etykiety. Praktyczna metoda polega na odczytaniu drukowanej wartości energetycznej, a następnie skorzystaniu z elektronicznego sposobu dostępu, jeśli potrzebna jest pozostała deklaracja wartości odżywczej lub wykaz składników.

Wyjaśnienia dotyczące nazw producentów, informacji o pochodzeniu, zawartości alkoholu i innych typowych pól etykiety znajdziesz w poradniku jak czytać etykietę wina. Pola te można odczytywać razem z deklaracją wartości odżywczej i wykazem składników, ale nie należy traktować ich jako zamienników wymaganych informacji.

Od 8 grudnia 2023 r. unijne rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga, aby wino sprzedawane w Unii Europejskiej miało deklarację wartości odżywczej i wykaz składników. Wymóg dotyczy wina sprzedawanego w Unii Europejskiej i nie ustanawia uniwersalnego formatu etykiety dla wina sprzedawanego w każdej jurysdykcji.

Unia Europejska nie wymaga, aby kompletna deklaracja wartości odżywczej i wykaz składników były drukowane razem na butelce zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117. Unia Europejska wymaga podania wartości energetycznej na samej etykiecie, ale dopuszcza przekazanie pozostałej deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników elektronicznie za pośrednictwem tej etykiety.

Zmiana z 8 grudnia 2023 r. wpływa na sposób oceniania ogólnych twierdzeń dotyczących unijnego oznakowania wina. Informacje opisujące wino w UE jako zasadniczo zwolnione z podawania wartości odżywczej i składników nie odzwierciedlają wymogu wprowadzonego rozporządzeniem (UE) 2021/2117 dla wina sprzedawanego w Unii Europejskiej od tej daty.

Ta data nie oznacza, że każda zgodna z przepisami butelka musi prezentować informacje w takim samym układzie graficznym. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 pozwala podzielić wymagane przez Unię Europejską informacje między fizyczną etykietę a informacje elektroniczne. Widoczna etykieta może więc pozostać stosunkowo niewielka, a do pozostałej deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników można dotrzeć elektronicznie.

Istotny jest rynek, na którym wino jest sprzedawane. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 ustanawia unijne zasady ujawniania informacji dla wina sprzedawanego w Unii Europejskiej, podczas gdy wino sprzedawane poza Unią Europejską może podlegać innym zasadom oznakowania. Lokalizacji producenta i rynku sprzedaży nie należy automatycznie utożsamiać.

Butelka przeznaczona na rynek Unii Europejskiej może więc zawierać inne wymagane informacje niż butelka przeznaczona do Stanów Zjednoczonych. Różnica ta wynika z odmiennych ram prawnych, a niekoniecznie z różnicy w samym winie. Porównywanie etykiet jest najbardziej wiarygodne, gdy przed oceną brakujących lub dodatkowych pól ustali się rynek docelowy.

Wymóg zmienia również pytanie, które czytelnik powinien zadać, widząc skromną tylną etykietę. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska dopuszcza elektroniczne przekazanie pozostałej deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników, więc istotne jest to, czy wymagane informacje są dostępne w dozwolonych miejscach, a nie to, czy każdy szczegół został wydrukowany.

Przepisy powiązane z konkretną jurysdykcją i bezwzględną datą są bardziej wiarygodne niż niedatowane twierdzenia, że wszystkie etykiety wina działają tak samo. Poradnik zmienione przepisy dotyczące wina zawiera szerszy kontekst przydatny podczas odnoszenia porad dotyczących etykiet do właściwego rynku i daty.

Krótko mówiąc, wino sprzedawane w Unii Europejskiej od 8 grudnia 2023 r. podlega wymogom dotyczącym informacji o wartości odżywczej i składnikach na mocy rozporządzenia (UE) 2021/2117. Unia Europejska nadal dopuszcza elektroniczne przekazywanie większości tych informacji, dlatego zgodność z przepisami nie musi oznaczać dużej drukowanej tabeli.

Wartość energetyczna jest drukowana, ponieważ unijne rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga jej umieszczenia na samej etykiecie. Unia Europejska dopuszcza przekazanie pozostałej deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników elektronicznie za pośrednictwem etykiety, dlatego elektroniczny sposób dostępu może być częścią zgodnego z przepisami ujawnienia informacji.

Fizyczna etykieta i informacje elektroniczne pełnią różne funkcje w ramach tego samego unijnego rozwiązania. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga, aby fizyczna etykieta zawierała wartość energetyczną, natomiast Unia Europejska dopuszcza umieszczenie pełniejszej deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników w informacjach elektronicznych.

Czytelnik przyzwyczajony do tradycyjnej drukowanej tabeli wartości odżywczych może oczekiwać, że wszystkie informacje żywieniowe i o składnikach będą znajdować się razem. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 pozwala jednak podzielić wymagane przez Unię Europejską informacje według miejsca ich podania. Drukowana wartość energetyczna nie musi więc być pełnym zapisem wartości odżywczej wina.

Z elektronicznego sposobu dostępu należy skorzystać, gdy pytanie dotyczy składników lub informacji żywieniowych wykraczających poza wartość energetyczną. Unia Europejska dopuszcza elektroniczne podawanie tych szczegółów zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117, dlatego skromnej fizycznej etykiety nie można oceniać bez uwzględnienia dostępnych z niej informacji.

Informacje elektroniczne powinny dotyczyć wina wskazanego na etykiecie. Dane znalezione w innym miejscu mogą opisywać inne wino lub butelkę przeznaczoną na inny rynek, podczas gdy rozporządzenie (UE) 2021/2117 dotyczy informacji podanych dla wina sprzedawanego w Unii Europejskiej. Informacje dotyczące konkretnego produktu są więc bardziej użyteczne niż ogólny opis producenta.

Informacje elektroniczne i ogólne materiały marketingowe należy również czytać w różnych celach. Opisy smaku i informacje od producenta mogą pomóc wyjaśnić styl lub tożsamość wina, ale deklaracja wartości odżywczej i wykaz składników to pola istotne z punktu widzenia unijnego wymogu. Opisowy język nie zastępuje informacji wymaganych przez rozporządzenie (UE) 2021/2117.

Elektroniczna forma informacji ma praktyczne ograniczenie: czytelnik musi móc dotrzeć do tych danych, aby je sprawdzić. Unia Europejska dopuszcza taki format na mocy rozporządzenia (UE) 2021/2117, ale nie sprawia to, że informacje stają się widoczne w drukowanym tekście etykiety. Czytelnik bez dostępu do materiału elektronicznego może widzieć jedynie wartość energetyczną i dodatkowe informacje wydrukowane przez producenta.

Dozwolonej formy elektronicznej nie należy też automatycznie utożsamiać z opisem sprzedawcy detalicznego. Sprzedawca może powielać przydatne informacje, ale najbardziej bezpośrednia metoda polega na rozpoczęciu od konkretnej butelki i skorzystaniu ze wskazanego na niej sposobu dostępu.

Właściwa interpretacja jest wąska i praktyczna. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska wymaga umieszczenia wartości energetycznej na etykiecie butelki i dopuszcza elektroniczne przekazanie pozostałej deklaracji wartości odżywczej oraz wykazu składników. Kod lub inny elektroniczny sposób dostępu jest więc miejscem podania wymaganych informacji, a nie tylko opcjonalnym źródłem treści promocyjnych.

Wykaz składników wina to informacja przedstawiona jako lista składników danego wina. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga, aby wino sprzedawane w Unii Europejskiej miało wykaz składników, choć Unia Europejska dopuszcza przekazanie go elektronicznie za pośrednictwem etykiety.

Wykaz składników należy traktować jako informację dotyczącą konkretnego produktu, a nie jako notę degustacyjną. Opis degustacyjny omawia postrzegany styl, aromat lub smak, natomiast wykaz składników przedstawia informacje określone jako składniki. Opisy znajdujące się w innych miejscach etykiety nie zastępują informacji o składnikach wymaganych przez rozporządzenie (UE) 2021/2117.

Wykaz składników należy również odróżnić od deklaracji wartości odżywczej. Unia Europejska wymaga obu rodzajów informacji na mocy rozporządzenia (UE) 2021/2117, ale odpowiadają one na różne pytania. Wykaz składników wskazuje składniki, a deklaracja wartości odżywczej podaje zadeklarowane informacje żywieniowe.

Ogólny opis kategorii wina nie powinien zastępować wykazu składników przypisanego do konkretnego wina. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 nakłada obowiązek ujawniania informacji na wino sprzedawane w Unii Europejskiej, a użytecznym źródłem jest wykaz podany dla analizowanego wina. Nie należy zakładać, że lista znaleziona dla innego produktu ma zastosowanie.

Ta sama ostrożność dotyczy ogólnych opisów produkcji. Słowa sugerujące tradycyjne, naturalne, powściągliwe lub minimalne podejście nie są same w sobie wykazem składników. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska wymaga rzeczywistej informacji o składnikach, nawet jeśli butelka zawiera również opisowy język dotyczący produkcji.

Wykaz składników nie odpowiada na wszystkie pytania dietetyczne, etyczne lub produkcyjne. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga informacji o składnikach, ale jej obecność nie sprawia, że każde inne twierdzenie dotyczące wina staje się pytaniem o składniki. Ocena przydatności wina dla określonej diety może wymagać informacji wykraczających poza sam wykaz.

Odpowiedniość dla wegan jest odrębną kwestią od istnienia wykazu składników. Czytelnik oceniający przydatność wina dla określonej diety może skorzystać z poradnika wina wegańskie – wyjaśnienie i sprawdzić informacje podane dla konkretnego wina, zamiast uznawać ogólny opis za rozstrzygający.

Status ekologiczny jest również odrębny od wykazu składników. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/934 ustanawia niższe maksymalne poziomy całkowitego dwutlenku siarki dla wina ekologicznego niż dla wina konwencjonalnego, ale deklaracja ekologiczności i wykaz składników nie przekazują tych samych informacji. Poradnik dotyczący win ekologicznych wyjaśnia, jak zasady produkcji ekologicznej wiążą się z informacjami na etykiecie, bez traktowania ich jako wymiennych.

Najbardziej wiarygodna metoda polega na zidentyfikowaniu konkretnego wina, odczytaniu fizycznej etykiety i skorzystaniu ze wskazanego na niej elektronicznego sposobu dostępu. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 pozwala umieścić wymagany przez Unię Europejską wykaz składników w informacjach elektronicznych, dlatego poprzestanie na drukowanej etykiecie może pozostawić pytanie o składniki bez odpowiedzi.

Na unijnej etykiecie wina muszą znaleźć się słowa „zawiera siarczyny”, gdy całkowita zawartość dwutlenku siarki przekracza 10 mg na litr. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 określa próg wymagający tego oznaczenia, a jest on na tyle niski, że napis ten znajduje się na niemal każdej butelce.

Siarczyny to substancja wskazana w wymaganym oznaczeniu „zawiera siarczyny”. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 wiąże to sformułowanie z przekroczeniem przez całkowity dwutlenek siarki poziomu 10 mg na litr. Oznaczenie potwierdza przekroczenie progu deklaracji, ale nie ujawnia dokładnej całkowitej zawartości dwutlenku siarki w winie.

Częstość występowania tego sformułowania nie powinna być interpretowana jako dowód, że butelka jest nietypowa. Komisja Europejska ustala próg oznaczenia na poziomie 10 mg na litr na mocy rozporządzenia (UE) 2019/33, a próg ten jest na tyle niski, że napis znajduje się na niemal każdej butelce.

Deklaracja alergenu to wymagane oznaczenie wskazujące określone informacje o alergenie. Oznaczenie „zawiera siarczyny” nie jest pełnym wykazem składników, a wykaz składników nie zastępuje tego oznaczenia. Rozporządzenia (UE) 2019/33 i (UE) 2021/2117 dotyczą powiązanych, lecz odrębnych informacji na etykiecie publikowanych odpowiednio przez Komisję Europejską i Unię Europejską.

Próg wymagający oznaczenia siarczynów i maksymalna dozwolona całkowita zawartość dwutlenku siarki to również różne pojęcia. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 wymaga użycia słów „zawiera siarczyny” powyżej 10 mg na litr, natomiast rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/934 ustala maksymalną całkowitą zawartość dwutlenku siarki w wytrawnym winie konwencjonalnym na 150 mg na litr dla wina czerwonego i 200 mg na litr dla wina białego i różowego.

Próg deklaracji określa, kiedy sformułowanie na etykiecie jest wymagane. Maksymalny poziom całkowitego dwutlenku siarki wyznacza limit produkcyjny. Rozporządzenia Komisji Europejskiej nie pozwalają więc używać oznaczenia „zawiera siarczyny” jako miary wskazującej, jaką wartość ma konkretne wino w stosunku do odpowiedniego maksimum.

Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/934 ustala również niższe maksymalne poziomy całkowitego dwutlenku siarki dla wina ekologicznego niż dla konwencjonalnego. Nie zmienia to podstawowego znaczenia oznaczenia „zawiera siarczyny”: słowa te wskazują, że całkowita zawartość dwutlenku siarki przekracza 10 mg na litr zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/33, a nie że wino zawiera maksymalną dozwoloną ilość.

Sformułowanie z etykiety nie powinno być używane jako ogólna ocena jakości lub metody produkcji. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 nadaje mu konkretne znaczenie regulacyjne związane z określonym progiem. Same słowa nie podają dokładnej zawartości dwutlenku siarki ani nie określają szerszych cech wina.

Czytelnik, który potrzebuje dokładnej wartości dla konkretnego produktu, nie może uzyskać jej wyłącznie z tego oznaczenia. Komisja Europejska wymaga użycia sformułowania po przekroczeniu progu, ale „zawiera siarczyny” nie podaje zmierzonej całkowitej zawartości dwutlenku siarki w butelce.

Pełniejsze wyjaśnienie oznaczenia, obowiązujących limitów i granic tego, co wynika z tego sformułowania, znajdziesz w poradniku siarczyny w winie – wyjaśnienie. Uzasadniona interpretacja jest taka, że oznaczenie przekazuje wymaganą informację o przekroczeniu progu i nic bardziej precyzyjnego.

Etykiety win w Stanach Zjednoczonych nie działają w ramach unijnego systemu informacji żywieniowych i elektronicznego wykazu składników ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2021/2117. Amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau zaproponowało oznaczenie „Alcohol Facts” 17 stycznia 2025 r., ale Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau przedłużyło okres zgłaszania uwag do 15 sierpnia 2025 r., a propozycja nie stała się ostatecznym przepisem.

Proponowane oznaczenie „Alcohol Facts” wymagałoby podawania na etykietach napojów alkoholowych ilości alkoholu, kalorii i składników odżywczych w przeliczeniu na porcję, na podstawie Federal Alcohol Administration Act. Amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau opublikowało propozycję 17 stycznia 2025 r. i zaproponowało termin rozpoczęcia zgodności wynoszący pięć lat od publikacji ostatecznego przepisu.

Proponowany termin zgodności nie był obowiązującym wymogiem, ponieważ propozycja nie stała się ostatecznym przepisem. Amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau przedłużyło okres zgłaszania uwag, uwagi przyjmowano do 15 sierpnia 2025 r., a proponowane zasady „Alcohol Facts” nadal pozostawały propozycją.

Amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau zaproponowało również odrębne zasady ujawniania informacji o głównych alergenach 17 stycznia 2025 r. Propozycja wymagałaby ujawnienia każdego głównego alergenu spożywczego użytego przy produkcji wina, destylatów i napojów słodowych.

Proponowane zasady dotyczące głównych alergenów również nie stały się ostatecznym przepisem. Amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau przedłużyło okres zgłaszania uwag do propozycji dotyczących wartości odżywczej i głównych alergenów do jego zakończenia 15 sierpnia 2025 r., a żadna z propozycji nie stała się ostateczna.

Proponowany przepis wskazuje, co amerykańskie Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau rozważało 17 stycznia 2025 r., ale propozycja nie jest ostatecznym federalnym obowiązkiem dotyczącym etykiety. Opis aktualnych wymogów powinien zatem przedstawiać środki dotyczące wartości odżywczej i głównych alergenów jako propozycje, a nie jako zasady już obowiązujące.

Istniejące amerykańskie określenia dotyczące wina również mogą być źle rozumiane, jeśli uzna się, że „table wine” i „dessert wine” opisują zawartość cukru lub odczuwaną słodycz. Zgodnie z 27 CFR Part 4 amerykańskie przepisy dotyczące oznakowania wina klasyfikują je według zawartości alkoholu, a nie cukru.

Amerykańskie przepisy zawarte w 27 CFR Part 4 definiują „table wine” jako wino gronowe o zawartości alkoholu nie większej niż 14 procent objętości. Te same przepisy definiują „dessert wine” jako wino gronowe o zawartości alkoholu powyżej 14 procent objętości i nie większej niż 24 procent objętości.

Regulacyjnego określenia „dessert wine” nie należy więc odczytywać jako gwarantowanego opisu słodyczy. Zgodnie z 27 CFR Part 4 amerykańska klasyfikacja opiera się na zawartości alkoholu, a nie cukru. Codzienny język opisujący styl i federalna klasyfikacja alkoholu odpowiadają na różne pytania.

Porównanie butelki sprzedawanej w Unii Europejskiej z butelką sprzedawaną w Stanach Zjednoczonych należy rozpocząć od ustalenia rynku docelowego. Od 8 grudnia 2023 r. unijne rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga deklaracji wartości odżywczej i wykazu składników dla wina sprzedawanego w Unii Europejskiej, podczas gdy propozycje amerykańskiego Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau dotyczące wartości odżywczej i głównych alergenów nie stały się ostateczne po zakończeniu zgłaszania uwag 15 sierpnia 2025 r.

Braku unijnego oznaczenia wartości energetycznej lub elektronicznego wykazu składników na butelce z USA nie należy interpretować przez zastosowanie unijnego przepisu do rynku Stanów Zjednoczonych. Należy wyraźnie rozdzielić status regulacyjny, rynek sprzedaży oraz różnicę między propozycją a ostatecznym przepisem.

Odczytuj drukowaną wartość energetyczną jako zadeklarowaną zawartość energii w winie, a wartość kalorii obliczoną na podstawie zawartości alkoholu traktuj jako szacunek, a nie bezpośredni pomiar. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 dopuszcza tolerancję 0,5% obj. dla zawartości alkoholu podanej na etykiecie w UE, dlatego wartość wyjściowa użyta w obliczeniach kalorii na podstawie alkoholu sama jest przybliżona.

Zawartość alkoholu to podana zawartość alkoholu w winie w ujęciu objętościowym. Komisja Europejska dopuszcza tolerancję 0,5% obj. dla podanej wartości zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/33, co oznacza, że obliczenie oparte na wartości z etykiety dziedziczy niepewność zawartą w punkcie wyjścia.

Wyliczona wartość kalorii może być użyteczna jako szacunek, ale nie należy przedstawiać jej tak, jakby była bezpośrednim pomiarem konkretnej butelki. Dopuszczona przez Komisję Europejską tolerancja 0,5% obj. na mocy rozporządzenia (UE) 2019/33 oznacza, że nadmierna precyzja wyniku może sugerować większą pewność, niż zapewnia etykieta.

Zadeklarowana wartość energetyczna i wartość kalorii oszacowana na podstawie zawartości alkoholu nie są identycznymi rodzajami informacji. Od 8 grudnia 2023 r. unijne rozporządzenie (UE) 2021/2117 wymaga, aby wartość energetyczna znajdowała się na fizycznej etykiecie wina sprzedawanego w Unii Europejskiej. Obliczenie na podstawie zawartości alkoholu jest interpretacją opartą na wartości z etykiety, dla której dopuszczono tolerancję.

Fizyczną etykietę i informacje elektroniczne należy czytać razem. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/2117 Unia Europejska wymaga umieszczenia wartości energetycznej na fizycznej etykiecie i dopuszcza elektroniczne przekazanie pozostałej deklaracji wartości odżywczej oraz wykazu składników dostępnych z tej etykiety.

Różne pola etykiety należy również rozdzielać pojęciowo. Zawartość alkoholu w ujęciu objętościowym opisuje moc alkoholu, wartość energetyczna opisuje energię, a oznaczenie „zawiera siarczyny” wskazuje, że całkowita zawartość dwutlenku siarki przekracza próg deklaracji określony w rozporządzeniu Komisji Europejskiej (UE) 2019/33.

Żadne z tych pól nie stanowi pełnej informacji o wszystkich cechach wina. Zadeklarowana wartość energetyczna nie jest wykazem składników, zawartość alkoholu nie podaje poziomu dwutlenku siarki, a „zawiera siarczyny” nie wskazuje dokładnej ilości dwutlenku siarki.

Oznaczenia „zawiera siarczyny” nie należy przeliczać na domniemaną ilość. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 wymaga tego sformułowania powyżej 10 mg na litr, ale nie wskazuje, o ile wino przekracza ten próg.

Maksymalnych poziomów całkowitego dwutlenku siarki nie należy również traktować jako wartości występujących w konkretnej butelce. Rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/934 ustala maksymalną całkowitą zawartość dwutlenku siarki w wytrawnym winie konwencjonalnym na 150 mg na litr dla wina czerwonego i 200 mg na litr dla wina białego i różowego, a dla wina ekologicznego przewiduje niższe limity. Maksymalny limit regulacyjny nie jest pomiarem odczytywanego wina.

Praktyczne wyjaśnienia różnicy między zadeklarowanymi wartościami a szacunkami znajdziesz w poradnikach dotyczących kalorii w winie oraz zawartości alkoholu w winie i jednostek alkoholu. Właściwa metoda polega na preferowaniu zadeklarowanej wartości energetycznej, uwzględnianiu dopuszczalnej tolerancji podanej zawartości alkoholu i unikaniu przedstawiania obliczonej wartości kalorii jako dokładnego pomiaru.

Uważne czytanie etykiety polega więc na używaniu każdego pola wyłącznie do pytania, na które odpowiada. Rozporządzenie (UE) 2021/2117 wskazuje, gdzie mogą znajdować się informacje o wartości odżywczej i składnikach, natomiast rozporządzenie Komisji Europejskiej (UE) 2019/33 określa tolerancję dotyczącą podanej zawartości alkoholu oraz próg wymagający oznaczenia siarczynów.