რას ნიშნავს ღვინის ბოთლზე კვებისა და ინგრედიენტების ინფორმაცია

ევროკავშირში გაყიდული ღვინის კვების ეტიკეტზე უნდა იყოს კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია. 8 December 2023-იდან ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 მოითხოვს, რომ ენერგეტიკული ღირებულება თავად ეტიკეტზე დაიბეჭდოს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია ამ ეტიკეტიდან მისაწვდომი ელექტრონული საშუალებით იყოს წარმოდგენილი.

ენერგეტიკული ღირებულება არის ღვინის დეკლარირებული ენერგიის შემცველობა. Regulation (EU) 2021/2117-ის თანახმად, ევროკავშირი მოითხოვს, რომ ენერგეტიკული ღირებულება ფიზიკური ეტიკეტის ტექსტში გამოჩნდეს მაშინაც, როდესაც სხვა კვებითი ინფორმაცია ელექტრონულადაა მიწოდებული. ამიტომ ბოთლზე შეიძლება იყოს ენერგეტიკული ღირებულება და უფრო სრულ დეკლარაციამდე მიმყვანი ელექტრონული გზა, ყველა კვებითი ველისა და ინგრედიენტის დაბეჭდვის ნაცვლად.

კვებითი დეკლარაცია არის ღვინის შესახებ მითითებული კვებითი ინფორმაციის ერთობლიობა. Regulation (EU) 2021/2117-ის თანახმად, ევროკავშირი ამ დეკლარაციის უმეტეს ნაწილს ელექტრონულ გამჟღავნებაში განთავსების უფლებას იძლევა, თუ ელექტრონული ინფორმაცია ეტიკეტიდან მისაწვდომია. სრული დაბეჭდილი კვებითი პანელის არარსებობა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ მოთხოვნილი კვებითი დეკლარაცია არ არსებობს.

ინგრედიენტების სია არის ინფორმაცია, რომელიც ღვინის ინგრედიენტების ჩამონათვალის სახითაა წარმოდგენილი. Regulation (EU) 2021/2117-ის თანახმად, ევროკავშირი ინგრედიენტების სიის ფიზიკურ ეტიკეტზე ან მისგან მისაწვდომ ელექტრონულ გამჟღავნებაში განთავსების უფლებას იძლევა. ინგრედიენტების სია სხვა კითხვას პასუხობს, ვიდრე ბოთლზე სხვაგან მითითებული მწარმოებლის სახელი, წარმოშობა, ყურძნის აღწერა ან სტილის აღმნიშვნელი ტექსტი.

ამიტომ ფიზიკური ეტიკეტი და ელექტრონული გამჟღავნება ევროკავშირის ეტიკეტირების სისტემის ერთმანეთთან დაკავშირებულ ნაწილებად უნდა განვიხილოთ. Regulation (EU) 2021/2117-ის თანახმად, ევროკავშირი ფიზიკურ ეტიკეტზე ენერგეტიკულ ღირებულებას მოითხოვს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია ელექტრონულ გამჟღავნებაში შეიძლება განთავსდეს. მკითხველი, რომელიც მხოლოდ დაბეჭდილ უკანა ეტიკეტს უყურებს, შესაძლოა ღვინის შესახებ მიწოდებულ მთელ ინფორმაციას ვერ ხედავდეს.

ძველი ზოგადი მოსაზრება, თითქოს ღვინო ინგრედიენტებისა და კვებითი ინფორმაციის ეტიკეტირებისგან გათავისუფლებულია, ზუსტად ვერ აღწერს იმ ღვინოს, რომელზეც ევროკავშირის მოთხოვნა 8 December 2023-იდან ვრცელდება. ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 კვებითი და ინგრედიენტების ინფორმაციის გამჟღავნებას მოითხოვს, თუმცა ნებას რთავს, ეს მასალა ფიზიკურ ეტიკეტსა და ელექტრონულ გამჟღავნებას შორის გაიყოს.

ფიზიკური ეტიკეტის წარდგენის ფორმა მაინც შეიძლება განსხვავდებოდეს, რადგან Regulation (EU) 2021/2117 განსაზღვრავს, რას მოითხოვს ევროკავშირი და რისი მიწოდება შეიძლება ელექტრონულად, მაგრამ არ ავალდებულებს ყველა მწარმოებელს ერთნაირი უკანა ეტიკეტის შექმნას. პრაქტიკული მიდგომაა დაბეჭდილი ენერგეტიკული ღირებულების პოვნა და შემდეგ ელექტრონული გზის გამოყენება, როდესაც დარჩენილი კვებითი დეკლარაცია ან ინგრედიენტების სია გჭირდებათ.

მწარმოებლის სახელების, წარმოშობის მითითებების, ალკოჰოლური სიმაგრისა და სხვა გავრცელებული ეტიკეტის ველების განმარტებისთვის იხილეთ როგორ წავიკითხოთ ღვინის ეტიკეტი. ეს ველები შეიძლება კვებით დეკლარაციასა და ინგრედიენტების სიასთან ერთად წაიკითხოთ, თუმცა ისინი მოთხოვნილი ინფორმაციის შემცვლელად არ უნდა მიიჩნიოთ.

8 December 2023-იდან ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 მოითხოვს, რომ ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოს ჰქონდეს კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია. მოთხოვნა ეხება ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოს და არ ადგენს ღვინის უნივერსალურ ეტიკეტის ფორმატს ყველა იურისდიქციისთვის.

Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი არ მოითხოვს, რომ სრული კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია ბოთლზე ერთად დაიბეჭდოს. ევროკავშირი თავად ეტიკეტზე ენერგეტიკულ ღირებულებას მოითხოვს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის ეტიკეტიდან მისაწვდომი ელექტრონული საშუალებით მიწოდების უფლებას იძლევა.

8 December 2023-ის ცვლილება გავლენას ახდენს იმაზე, როგორ უნდა შეფასდეს ევროკავშირის ღვინის ეტიკეტირების შესახებ ზოგადი განცხადებები. მითითება, რომ ევროკავშირის ღვინო ზოგადად გათავისუფლებულია კვებითი და ინგრედიენტების ინფორმაციის გამჟღავნებისგან, არ ასახავს Regulation (EU) 2021/2117-ით შექმნილ მოთხოვნას, რომელიც ამ თარიღიდან ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოზე ვრცელდება.

ეს თარიღი არ ნიშნავს, რომ ყველა შესაბამის ბოთლზე ინფორმაცია ერთნაირი ვიზუალური განლაგებით უნდა იყოს წარმოდგენილი. Regulation (EU) 2021/2117 ევროკავშირის მიერ მოთხოვნილი ინფორმაციის ფიზიკურ ეტიკეტსა და ელექტრონულ გამჟღავნებას შორის გაყოფის უფლებას იძლევა. ამიტომ ხილული ეტიკეტი შეიძლება შედარებით მოკლე დარჩეს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სია ელექტრონულად იყოს მისაწვდომი.

მნიშვნელოვანია ბაზარი, რომელზეც ღვინო იყიდება. Regulation (EU) 2021/2117 ადგენს ევროკავშირის ინფორმაციის გამჟღავნების ჩარჩოს ევროკავშირში გაყიდული ღვინისთვის, მაშინ როდესაც ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ გაყიდულ ღვინოზე შესაძლოა სხვა ეტიკეტირების ჩარჩო ვრცელდებოდეს. მწარმოებლის მდებარეობა და გაყიდვის ბაზარი ავტომატურად ერთსა და იმავედ არ უნდა მივიჩნიოთ.

ამიტომ ევროკავშირისთვის განკუთვნილ ბოთლზე შეიძლება განსხვავებული სავალდებულო ინფორმაცია იყოს, ვიდრე United States-ისთვის განკუთვნილ ბოთლზე. ეს განსხვავება სხვადასხვა მარეგულირებელ ჩარჩოს ასახავს და არა აუცილებლად ღვინის განსხვავებას. ეტიკეტების შედარება ყველაზე სანდოა მაშინ, როდესაც გამოტოვებული ან დამატებითი ველების განმარტებამდე გაყიდვის სავარაუდო ბაზარს ადგენთ.

ეს მოთხოვნა ასევე ცვლის კითხვას, რომელიც მკითხველმა მწირ უკანა ეტიკეტთან დაკავშირებით უნდა დასვას. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი დარჩენილი კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის ელექტრონულად მიწოდების უფლებას იძლევა, ამიტომ საკითხავია არა ის, ყველა დეტალია თუ არა დაბეჭდილი, არამედ მოთხოვნილი ინფორმაცია ნებადართულ ადგილებში არის თუ არა ხელმისაწვდომი.

იურისდიქციასა და კონკრეტულ თარიღზე მიბმული წესები უფრო სანდოა, ვიდრე დათარიღების გარეშე გაკეთებული მტკიცებები, თითქოს ყველა ღვინის ეტიკეტი ერთნაირად მუშაობს. შეცვლილი ღვინის წესების გზამკვლევი უფრო ფართო კონტექსტს გვთავაზობს, რათა ეტიკეტის შესახებ რჩევები შესაბამის ბაზარსა და თარიღთან შეაფასოთ.

მოკლედ, ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოზე Regulation (EU) 2021/2117-ის შესაბამისად კვებითი და ინგრედიენტების ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნა 8 December 2023-იდან მოქმედებს. ევროკავშირი ამ ინფორმაციის უმეტესი ნაწილის ელექტრონულად მიწოდებას კვლავ უშვებს, ამიტომ შესაბამისობა აუცილებლად დიდ დაბეჭდილ პანელს არ გულისხმობს.

ენერგეტიკული ღირებულება იბეჭდება, რადგან ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 ამ ღირებულების თავად ეტიკეტზე მითითებას მოითხოვს. ევროკავშირი დარჩენილი კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის ეტიკეტიდან მისაწვდომი ელექტრონული საშუალებით მიწოდების უფლებას იძლევა, ამიტომ ელექტრონული გზა შესაბამისი გამჟღავნების ნაწილი შეიძლება იყოს.

ერთი და იმავე ევროკავშირის სისტემის ფარგლებში ფიზიკურ ეტიკეტსა და ელექტრონულ გამჟღავნებას სხვადასხვა როლი აქვს. Regulation (EU) 2021/2117 ფიზიკურ ეტიკეტზე ენერგეტიკული ღირებულების განთავსებას მოითხოვს, ხოლო ევროკავშირი უფრო სრული კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის ელექტრონულ გამჟღავნებაში მოთავსების უფლებას იძლევა.

მკითხველს, რომელიც ჩვეულებრივ დაბეჭდილ კვებით პანელს არის მიჩვეული, შეიძლება ეგონოს, რომ ყველა კვებითი და ინგრედიენტების ინფორმაცია ერთად უნდა იყოს წარმოდგენილი. ამის ნაცვლად, Regulation (EU) 2021/2117 ევროკავშირის მოთხოვნილი ინფორმაციის ადგილმდებარეობის მიხედვით გაყოფის უფლებას იძლევა. ამიტომ დაბეჭდილი ენერგეტიკული ღირებულება ღვინის სრული კვებითი ჩანაწერი შესაძლოა არ იყოს.

ელექტრონული გზა უნდა გამოიყენოთ, როდესაც კითხვა ენერგიის გარდა ინგრედიენტებს ან სხვა კვებით ინფორმაციას ეხება. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი ამ დეტალების ელექტრონულად მიწოდების უფლებას იძლევა, ამიტომ მწირი ფიზიკური ეტიკეტი მისგან მისაწვდომი ინფორმაციის გათვალისწინების გარეშე ვერ შეფასდება.

ელექტრონული გამჟღავნება იმ ღვინოს უნდა უკავშირდებოდეს, რომელიც ეტიკეტზეა იდენტიფიცირებული. სხვაგან ნაპოვნი ინფორმაცია შეიძლება სხვა ღვინოს ან სხვა ბაზრისთვის განკუთვნილ ბოთლს აღწერდეს, მაშინ როდესაც Regulation (EU) 2021/2117 ევროკავშირში გაყიდული ღვინისთვის მიწოდებულ ინფორმაციას ეხება. ამიტომ კონკრეტულ პროდუქტზე მიბმული ინფორმაცია უფრო გამოსადეგია, ვიდრე მწარმოებლის ზოგადი აღწერა.

ელექტრონული გამჟღავნება და ზოგადი მარკეტინგული მასალა სხვადასხვა მიზნით უნდა წავიკითხოთ. დეგუსტაციის ტექსტი და მწარმოებლის აღწერები შეიძლება სტილისა და იდენტობის ახსნაში დაგვეხმაროს, მაგრამ ევროკავშირის მოთხოვნისთვის მნიშვნელოვანი ველები კვებითი დეკლარაცია და ინგრედიენტების სიაა. აღწერითი ტექსტი Regulation (EU) 2021/2117-ით მოთხოვნილ ინფორმაციას ვერ ცვლის.

ელექტრონულ გამჟღავნებას პრაქტიკული შეზღუდვაც აქვს, რადგან მკითხველს ელექტრონულ ინფორმაციამდე მისვლა უნდა შეეძლოს. ევროკავშირი Regulation (EU) 2021/2117-ის ფარგლებში ამ ფორმატს უშვებს, თუმცა ეს ნებართვა ინფორმაციას დაბეჭდილ ეტიკეტზე ხილულს არ ხდის. ელექტრონულ მასალაზე წვდომის გარეშე მკითხველმა შეიძლება მხოლოდ ენერგეტიკული ღირებულება და მწარმოებლის მიერ დამატებით დაბეჭდილი ინფორმაცია დაინახოს.

ნებადართული ელექტრონული ფორმატი ასევე ნიშნავს, რომ საცალო მოვაჭრის აღწერა ავტომატურად არ უნდა მივიჩნიოთ ეტიკეტიდან მისაწვდომ სავალდებულო ინფორმაციად. საცალო მოვაჭრემ შეიძლება სასარგებლო ინფორმაცია გაიმეოროს, მაგრამ ყველაზე პირდაპირი მიდგომა კონკრეტული ბოთლით დაწყება და იქ მითითებული გზის გამოყენებაა.

სწორი განმარტება მოკლე და პრაქტიკულია. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი ბოთლის ეტიკეტზე ენერგეტიკულ ღირებულებას მოითხოვს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის ელექტრონულად მიწოდების უფლებას იძლევა. ამიტომ კოდი ან სხვა ელექტრონული გზა სავალდებულო ინფორმაციის მისაღები ადგილია და არა მხოლოდ სარეკლამო დეტალების არჩევითი წყარო.

ღვინის ინგრედიენტების სია არის ღვინის ინგრედიენტების ჩამონათვალის სახით წარმოდგენილი ინფორმაცია. ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 მოითხოვს, რომ ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოს ჰქონდეს ინგრედიენტების სია, თუმცა ევროკავშირი ამ სიის ეტიკეტიდან მისაწვდომი ელექტრონული საშუალებით მიწოდების უფლებას იძლევა.

ინგრედიენტების სია კონკრეტულ პროდუქტთან დაკავშირებულ ინფორმაციად უნდა წავიკითხოთ და არა დეგუსტაციის ჩანაწერად. დეგუსტაციის აღწერა აღქმულ სტილს, არომატსა და გემოს ეხება, ხოლო ინგრედიენტების სიაში ინგრედიენტებად წარმოდგენილი ინფორმაცია აღირიცხება. ეტიკეტზე სხვაგან მოცემული აღწერითი ტერმინები Regulation (EU) 2021/2117-ით მოთხოვნილ ინგრედიენტების ინფორმაციას ვერ ცვლის.

ინგრედიენტების სია კვებითი დეკლარაციისგანაც უნდა განვასხვავოთ. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი ინფორმაციის ორივე ფორმას მოითხოვს, თუმცა ისინი სხვადასხვა კითხვას პასუხობს. ინგრედიენტების სია ინგრედიენტებს ასახელებს, ხოლო კვებითი დეკლარაცია მითითებულ კვებით ინფორმაციას გვაწვდის.

ღვინის კატეგორიის ზოგადი აღწერა კონკრეტულ ღვინოსთან დაკავშირებული ინგრედიენტების სიის ნაცვლად არ უნდა გამოვიყენოთ. Regulation (EU) 2021/2117 გამჟღავნების ვალდებულებას ევროკავშირში გაყიდულ ღვინოზე ავრცელებს, ამიტომ გამოსადეგია იმ ღვინისთვის მიწოდებული სია, რომელსაც ამოწმებთ. სხვა პროდუქტისთვის ნაპოვნი სია ავტომატურად შესაბამისი არ არის.

იგივე სიფრთხილე ფართო წარმოების აღწერებსაც ეხება. სიტყვები, რომლებიც ტრადიციულ, ნატურალურ, თავშეკავებულ ან მინიმალისტურ მიდგომაზე მიანიშნებს, თავისთავად ინგრედიენტების სია არ არის. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი ნამდვილ ინგრედიენტების ინფორმაციას მოითხოვს მაშინაც, როდესაც ბოთლზე წარმოების აღწერითი ტექსტიც არის.

ინგრედიენტების სია ყველა დიეტურ, ეთიკურ ან საწარმოო კითხვაზე პასუხს არ იძლევა. ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 ინგრედიენტების ინფორმაციის გამჟღავნებას მოითხოვს, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ღვინის შესახებ ყველა სხვა მტკიცება ინგრედიენტების საკითხია. კონკრეტულ დიეტურ არჩევანთან შესაბამისობის შესაფასებლად შესაძლოა თავად სიაზე მეტი ინფორმაცია დაგჭირდეთ.

ვეგანურობასთან შესაბამისობის შეფასება ინგრედიენტების სიის არსებობისგან დამოუკიდებელი საკითხია. დიეტური შესაბამისობის შემოწმებისას გამოიყენეთ გზამკვლევი ვეგანური ღვინოების შესახებ და კონკრეტული ღვინისთვის მიწოდებული ინფორმაცია, ვიდრე ზოგად აღწერას გადამწყვეტ მნიშვნელობას მიანიჭებთ.

ორგანული სტატუსიც ცალკეა ინგრედიენტების სიისგან. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/934 ორგანული ღვინისთვის გოგირდის დიოქსიდის საერთო მაქსიმალურ ზღვარს ჩვეულებრივ ღვინოსთან შედარებით დაბლა ადგენს, თუმცა ორგანული მტკიცება და ინგრედიენტების სია ერთსა და იმავე ინფორმაციას არ იძლევა. ორგანული ღვინის გზამკვლევი განმარტავს, როგორ უკავშირდება ერთმანეთს ორგანული წარმოების წესები და ეტიკეტის ინფორმაცია ისე, რომ ისინი ურთიერთჩანაცვლებად არ მივიჩნიოთ.

ყველაზე სანდო მეთოდია კონკრეტული ღვინის იდენტიფიცირება, ფიზიკური ეტიკეტის წაკითხვა და იქ მითითებული ელექტრონული გზის გამოყენება. Regulation (EU) 2021/2117 ევროკავშირის მიერ მოთხოვნილი ინგრედიენტების სიის ამ ელექტრონულ გამჟღავნებაში განთავსების უფლებას იძლევა, ამიტომ მხოლოდ დაბეჭდილ ეტიკეტზე შეჩერებამ შეიძლება ინგრედიენტების საკითხი უპასუხოდ დატოვოს.

ევროკავშირის ღვინის ეტიკეტზე უნდა ეწეროს სიტყვები „შეიცავს სულფიტებს“, როდესაც გოგირდის დიოქსიდის საერთო რაოდენობა 10 mg per litre-ს აჭარბებს. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ადგენს ამ დეკლარაციის ზღვარს, რომელიც იმდენად დაბალია, რომ ფრაზა თითქმის ყველა ბოთლზე გვხვდება.

სულფიტები არის ნივთიერება, რომელსაც სავალდებულო წარწერა „შეიცავს სულფიტებს“ აღნიშნავს. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ამ ფორმულირებას გოგირდის დიოქსიდის საერთო რაოდენობის 10 mg per litre-ზე მეტობას უკავშირებს. წარწერა ადასტურებს, რომ დეკლარაციის ზღვარი გადალახულია, მაგრამ ღვინის გოგირდის დიოქსიდის ზუსტ რაოდენობას არ ასახელებს.

ამ ფრაზის ხშირი არსებობა არ უნდა გავიგოთ, როგორც იმის მტკიცებულება, რომ ბოთლი უჩვეულოა. European Commission Regulation (EU) 2019/33-ის მიხედვით დეკლარაციის ზღვარს 10 mg per litre-ზე ადგენს, რაც იმდენად დაბალია, რომ განცხადება თითქმის ყველა ბოთლზე გვხვდება.

ალერგენების დეკლარაცია არის სავალდებულო მითითება, რომელიც განსაზღვრულ ალერგენებთან დაკავშირებულ ინფორმაციას ასახელებს. „შეიცავს სულფიტებს“ სრული ინგრედიენტების სია არ არის და ინგრედიენტების სია ამ მითითებას არ ცვლის. Regulation (EU) 2019/33 და Regulation (EU) 2021/2117 European Commission-ისა და ევროკავშირის მიერ გამოქვეყნებულ, ერთმანეთთან დაკავშირებულ, მაგრამ განსხვავებულ ეტიკეტის ინფორმაციას ეხება.

სულფიტების დეკლარაციის ზღვარი და გოგირდის დიოქსიდის დასაშვები მაქსიმუმი ასევე სხვადასხვა ცნებაა. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 მოითხოვს წარწერას „შეიცავს სულფიტებს“, როდესაც რაოდენობა 10 mg per litre-ზე მეტია, ხოლო European Commission-ის Regulation (EU) 2019/934 მშრალი ჩვეულებრივი ღვინისთვის გოგირდის დიოქსიდის მაქსიმალურ რაოდენობას ადგენს: 150 mg per litre წითელი ღვინისთვის და 200 mg per litre თეთრი და ვარდისფერი ღვინისთვის.

დეკლარაციის ზღვარი განსაზღვრავს, როდის არის ეტიკეტზე შესაბამისი ტექსტი სავალდებულო. გოგირდის დიოქსიდის მაქსიმალური ზღვარი კი წარმოების ლიმიტია. ამიტომ European Commission-ის წესები არ იძლევა უფლებას, „შეიცავს სულფიტებს“ კონკრეტული ღვინის დასაშვებ მაქსიმუმზე რამდენად დაბლა ან მაღლა ყოფნის საზომად გამოვიყენოთ.

European Commission-ის Regulation (EU) 2019/934 ორგანული ღვინისთვის გოგირდის დიოქსიდის უფრო დაბალ მაქსიმალურ ზღვარსაც ადგენს, ვიდრე ჩვეულებრივი ღვინისთვის. ეს განსხვავება „შეიცავს სულფიტებს“ წარწერის ძირითად მნიშვნელობას არ ცვლის: Regulation (EU) 2019/33-ის მიხედვით, ეს სიტყვები ნიშნავს, რომ გოგირდის დიოქსიდის საერთო რაოდენობა 10 mg per litre-ს აჭარბებს და არა იმას, რომ ღვინო დასაშვებ მაქსიმუმს შეიცავს.

ეტიკეტის ეს ფრაზა ხარისხის ან წარმოების მეთოდის ზოგად შეფასებად არ უნდა გამოვიყენოთ. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ამ ფორმულირებას კონკრეტულ, ზღვართან დაკავშირებულ მარეგულირებელ მნიშვნელობას ანიჭებს. მხოლოდ ეს სიტყვები გოგირდის დიოქსიდის ზუსტ რაოდენობას ან ღვინის სხვა ზოგად მახასიათებლებს არ გვაწვდის.

მკითხველი, რომელსაც კონკრეტული პროდუქტის ზუსტი რაოდენობა სჭირდება, ამ რაოდენობას მხოლოდ დეკლარაციიდან ვერ გაიგებს. European Commission წარწერას ზღვრის გადაჭარბების შემდეგ მოითხოვს, მაგრამ „შეიცავს სულფიტებს“ ბოთლში გაზომილ გოგირდის დიოქსიდის საერთო რაოდენობას არ ასახელებს.

დეკლარაციის, მოქმედი მაქსიმალური ზღვებისა და ფრაზის მნიშვნელობის საზღვრების უფრო სრულად ასახსნელად იხილეთ სულფიტები ღვინოში. დასაბუთებული განმარტებაა, რომ ეს წარწერა ზღვართან დაკავშირებულ აუცილებელ ინფორმაციას გვამცნობს და უფრო ზუსტ ინფორმაციას არა.

United States-ის ღვინის ეტიკეტები არ მოქმედებს ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117-ით შექმნილი კვებისა და ინგრედიენტების ელექტრონული სისტემის მიხედვით. United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ 17 January 2025-ს შემოგვთავაზა „Alcohol Facts“ წარწერა, თუმცა Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ კომენტარების ვადა 15 August 2025-მდე გაახანგრძლივა და წინადადება საბოლოო წესად არ ქცეულა.

შემოთავაზებული „Alcohol Facts“ წარწერა ალკოჰოლური სასმლის ეტიკეტზე ერთ პორციაში ალკოჰოლის, კალორიებისა და საკვები ნივთიერებების შემცველობის მითითებას მოითხოვდა Federal Alcohol Administration Act-ის საფუძველზე. United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ წინადადება 17 January 2025-ს გამოაქვეყნა და შესაბამისობის თარიღად საბოლოო წესის გამოქვეყნებიდან ხუთი წელი შემოგვთავაზა.

შემოთავაზებული ვადა მოქმედ მოთხოვნას არ წარმოადგენდა, რადგან წინადადება საბოლოო წესად არ ქცეულა. United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ კომენტარების ვადა გაახანგრძლივა, კომენტარების მიღება 15 August 2025-ს დასრულდა და შემოთავაზებული „Alcohol Facts“ წესი კვლავ წინადადებად დარჩა.

United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ 17 January 2025-ს ასევე შემოგვთავაზა ცალკე წესი ძირითადი ალერგენების გამჟღავნების შესახებ. ეს წინადადება მოითხოვდა ღვინის, გამოხდილი სპირტიანი სასმელებისა და ალაოს სასმელების წარმოებისას გამოყენებული ყველა ძირითადი საკვები ალერგენის მითითებას.

ძირითადი ალერგენების შესახებ შემოთავაზებული წესიც საბოლოო წესად არ ქცეულა. United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-მ კვებისა და ძირითადი ალერგენების შესახებ წინადადებებზე კომენტარების ვადა 15 August 2025-მდე გაახანგრძლივა, კომენტარები დასრულდა და არც ერთი წინადადება საბოლოო არ გამხდარა.

შემოთავაზებული წესი მიუთითებს იმაზე, რას განიხილავდა United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau 17 January 2025-ს, მაგრამ წინადადება საბოლოო ფედერალურ ვალდებულებას არ წარმოადგენს. ამიტომ მოქმედი მოთხოვნების აღწერისას კვებისა და ძირითადი ალერგენების ზომები წინადადებებად უნდა აღვწეროთ და არა უკვე ძალაში შესულ წესებად.

United States-ის ღვინის არსებული ტერმინოლოგიაც შეიძლება არასწორად გავიგოთ, თუ „table wine“ და „dessert wine“ შაქრის ან აღქმული სიტკბოს აღმნიშვნელად მივიჩნევთ. 27 CFR Part 4-ის მიხედვით, United States-ის ღვინის ეტიკეტირების რეგულაცია ღვინოს ალკოჰოლის და არა შაქრის მიხედვით ანაწილებს.

27 CFR Part 4-ში მოცემული United States-ის რეგულაცია table wine-ს განსაზღვრავს, როგორც ყურძნის ღვინოს, რომლის ალკოჰოლური შემცველობა მოცულობის მიხედვით 14 percent-ს არ აღემატება. იგივე United States-ის რეგულაცია dessert wine-ს განსაზღვრავს, როგორც ყურძნის ღვინოს, რომლის ალკოჰოლური შემცველობა მოცულობის მიხედვით 14 percent-ზე მეტია და 24 percent-ს არ აღემატება.

ამიტომ მარეგულირებელი ტერმინი „dessert wine“ გარანტირებული სიტკბოს აღწერად არ უნდა წავიკითხოთ. 27 CFR Part 4-ის მიხედვით, United States-ის კლასიფიკაცია ალკოჰოლურ სიმაგრეს ეფუძნება და არა შაქარს. ყოველდღიური სტილის აღმნიშვნელი ენა და ფედერალური ალკოჰოლური კლასიფიკაცია სხვადასხვა კითხვას პასუხობს.

ევროკავშირში გაყიდული ბოთლისა და United States-ში გაყიდული ბოთლის შედარება გაყიდვის სავარაუდო ბაზრის დადგენით უნდა დაიწყოს. 8 December 2023-იდან ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 ევროკავშირში გაყიდული ღვინისთვის კვებით დეკლარაციასა და ინგრედიენტების სიას მოითხოვს, მაშინ როდესაც United States Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau-ს კვებისა და ძირითადი ალერგენების შესახებ წინადადებები 15 August 2025-ს კომენტარების დასრულების შემდეგაც საბოლოო არ გამხდარა.

United States-ის ბოთლზე ევროკავშირის მსგავსი ენერგეტიკული მითითების ან ინგრედიენტების ელექტრონული ინფორმაციის არარსებობა არ უნდა განვმარტოთ United States-ის ბაზარზე ევროკავშირის წესის გამოყენებით. მკაფიოდ უნდა განვასხვავოთ მარეგულირებელი სტატუსი, გაყიდვის ბაზარი და წინადადება საბოლოო წესისგან.

დაბეჭდილი ენერგეტიკული ღირებულება ღვინის დეკლარირებულ ენერგიის შემცველობად წაიკითხეთ, ხოლო ალკოჰოლური სიმაგრის მიხედვით გამოთვლილი კალორიები პირდაპირი გაზომვის ნაცვლად შეფასებად მიიჩნიეთ. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ევროკავშირის ეტიკეტზე მითითებული ალკოჰოლური სიმაგრისთვის 0.5% vol-ის დაშვებას იძლევა, ამიტომ ალკოჰოლზე დაფუძნებულ კალორიულ გამოთვლაში გამოყენებული საწყისი მაჩვენებელიც მიახლოებითია.

ალკოჰოლური სიმაგრე ღვინოში მოცულობის მიხედვით მითითებული ალკოჰოლის რაოდენობაა. European Commission Regulation (EU) 2019/33-ის მიხედვით, მითითებული მაჩვენებლისთვის 0.5% vol-ის დაშვება არსებობს, რაც ნიშნავს, რომ ეტიკეტზე მოცემული მნიშვნელობიდან აგებული გამოთვლა საწყისი მონაცემის გაურკვევლობასაც იზიარებს.

გამოთვლილი კალორიული მაჩვენებელი შეფასების სახით მაინც შეიძლება სასარგებლო იყოს, მაგრამ შედეგი კონკრეტული ბოთლის პირდაპირ გაზომვად არ უნდა წარმოვადგინოთ. Regulation (EU) 2019/33-ის მიხედვით European Commission-ის მიერ დაშვებული 0.5% vol-ის ცდომილება ნიშნავს, რომ გამოთვლილ შედეგში ზედმეტი სიზუსტე შეიძლება იმაზე მეტ დარწმუნებას ქმნიდეს, ვიდრე ეტიკეტი იძლევა.

დეკლარირებული ენერგეტიკული ღირებულება და ალკოჰოლური სიმაგრიდან მიღებული კალორიული შეფასება ერთი და იგივე ტიპის ინფორმაცია არ არის. 8 December 2023-იდან ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 მოითხოვს, რომ ევროკავშირში გაყიდული ღვინის ფიზიკურ ეტიკეტზე ენერგეტიკული ღირებულება იყოს მითითებული. ალკოჰოლური სიმაგრიდან მიღებული გამოთვლა არის ეტიკეტზე მოცემულ, დასაშვები ცდომილების მქონე მაჩვენებელზე დაფუძნებული ინტერპრეტაცია.

ფიზიკური ეტიკეტი და ელექტრონული გამჟღავნება ერთად უნდა წავიკითხოთ. Regulation (EU) 2021/2117-ის მიხედვით, ევროკავშირი ფიზიკურ ეტიკეტზე ენერგეტიკულ ღირებულებას მოითხოვს, ხოლო დარჩენილი კვებითი დეკლარაციისა და ინგრედიენტების სიის მისაწვდომი ელექტრონული საშუალებით მიწოდების უფლებას იძლევა.

ეტიკეტის სხვადასხვა ველი აზრობრივადაც ცალკე უნდა განვიხილოთ. მოცულობის მიხედვით ალკოჰოლი ალკოჰოლურ სიმაგრეს აღწერს, ენერგეტიკული ღირებულება ენერგიას აღნიშნავს, ხოლო „შეიცავს სულფიტებს“ მიუთითებს, რომ გოგირდის დიოქსიდის საერთო რაოდენობა European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33-ით დადგენილ დეკლარაციის ზღვარს აჭარბებს.

არც ერთი ეს ველი ღვინის ყველა მახასიათებლის სრულ აღწერას არ წარმოადგენს. დეკლარირებული ენერგეტიკული ღირებულება ინგრედიენტების სია არ არის, ალკოჰოლური სიმაგრე გოგირდის დიოქსიდის შემცველობას არ ასახელებს და „შეიცავს სულფიტებს“ გოგირდის დიოქსიდის ზუსტ რაოდენობას არ გვაწვდის.

„შეიცავს სულფიტებს“ წარწერა სავარაუდო რაოდენობად არ უნდა გადავაქციოთ. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ეს ფრაზა 10 mg per litre-ზე მეტი რაოდენობისას მოითხოვს, თუმცა თავად ფრაზა არ გვიჩვენებს, რამდენად აღემატება ღვინო ამ ზღვარს.

გოგირდის დიოქსიდის მაქსიმალური საერთო ზღვარიც ბოთლში სავარაუდო რაოდენობად არ უნდა მივიჩნიოთ. European Commission-ის Regulation (EU) 2019/934 მშრალი ჩვეულებრივი ღვინისთვის გოგირდის დიოქსიდის მაქსიმალურ რაოდენობას ადგენს: 150 mg per litre წითელი ღვინისთვის და 200 mg per litre თეთრი და ვარდისფერი ღვინისთვის, ორგანული ღვინისთვის კი უფრო დაბალი ზღვარია. მარეგულირებელი მაქსიმუმი იმ ღვინის გაზომილი რაოდენობა არ არის, რომელსაც კითხულობთ.

დეკლარირებულ მაჩვენებლებსა და შეფასებებს შორის განსხვავების პრაქტიკული ახსნისთვის იხილეთ გზამკვლევები ღვინის კალორიები და ღვინის ალკოჰოლის შემცველობა და ერთეულები. სწორი მიდგომაა დეკლარირებულ ენერგეტიკულ ღირებულებას მივანიჭოთ უპირატესობა, გავითვალისწინოთ მითითებული ალკოჰოლური სიმაგრის დასაშვები ცდომილება და გამოთვლილი კალორია ზუსტ გაზომვად არ წარმოვადგინოთ.

ამიტომ ეტიკეტის ყურადღებით წაკითხვა თითოეულ ველს მხოლოდ იმ კითხვაზე პასუხისთვის იყენებს, რომელსაც ის პასუხობს. ევროკავშირის Regulation (EU) 2021/2117 განსაზღვრავს, სად შეიძლება განთავსდეს კვებითი და ინგრედიენტების ინფორმაცია, ხოლო European Commission-ის Regulation (EU) 2019/33 ადგენს მითითებულ ალკოჰოლურ სიმაგრეზე მოქმედ ცდომილებასა და სულფიტების დეკლარაციის ზღვარს.