"شیرین" و "خشک" دقیقاً چه معنایی دارند؟
کاربردی‌ترین تعریف این است: شراب‌های خشک قند باقی‌مانده (RS) بسیار کمی دارند یا فاقد آن هستند، در حالی که شراب‌های شیرین آن‌قدر RS در خود نگه می‌دارند که شیرینی‌شان به‌وضوح احساس شود. شراب‌سازان برای ایجاد شیرینی، تخمیر را متوقف می‌کنند یا به شراب، must انگور تخمیرنشده می‌افزایند؛ از نظر قانونی و عملی، شیرینی با گرم در لیتر (g/L) قند باقی‌مانده اندازه‌گیری می‌شود. در شراب‌های سفره‌ای، خشک معمولاً کمتر از 4 g/L است، هرچند برداشت چشایی با اسیدیته و الکل تغییر می‌کند.
برداشت چشایی اهمیت دارد: شرابی با 10 g/L قند باقی‌مانده، اگر اسیدیته تیز یا تانن بالایی داشته باشد، می‌تواند خشک به نظر برسد. به همین دلیل بسیاری از Mosel Rieslingهای با برچسب Kabinett، حتی با RS فنی پایین، نیمه‌خشک مزه می‌دهند. برعکس، یک شراب قرمز مناطق گرم با 1–2 g/L قند باقی‌مانده ممکن است کمی میوه‌ای به نظر برسد، اما همچنان خشک محسوب شود. اصطلاحاتی مانند نیمه‌خشک و شراب قرمز نیمه‌شیرین فاصله میان اعداد آزمایشگاهی و برداشت کام را پر می‌کنند.
منطقه و سبک، میان‌بُرهای خوبی هستند: Riesling خشک از Clare Valley یا Alsace، شراب سفید خشک مانند Marlborough Sauvignon Blanc یا Chablis (تولیدکنندگان Chablis شامل Domaine William Fèvre هستند) در برابر سبک‌های شیرین مانند Sauternes (Château d'Yquem)، Tokaji (Royal Tokaji) یا Portهای تقویت‌شده (Taylor Fladgate، Graham's). هنگام خرید، روی برچسب به نشانه‌های سبک دقت کنید—واژه‌هایی مانند "sec"، "trocken"، "kabinett" و "aszu"—و به یاد داشته باشید که شرایط چشیدن همه‌چیز را تغییر می‌دهد.
شیرینی چگونه اندازه‌گیری و روی برچسب مشخص می‌شود؟
آزمایشگاه‌های شراب‌سازی قند باقی‌مانده را با گرم در لیتر (g/L) گزارش می‌کنند. دامنه‌های معمول عبارت‌اند از: کاملاً خشک کمتر از 4 g/L، نیمه‌خشک 4–12 g/L، نیمه‌شیرین 12–45 g/L و شراب‌های دسر 45+ g/L. برچسب‌های قانونی و منطقه‌ای به‌جای عدد از توصیف‌های محلی استفاده می‌کنند: آلمان از trocken (خشک)، halbtrocken (نیمه‌خشک) و دسته‌های شیرین‌تری مانند auslese استفاده می‌کند. در فرانسه واژه‌هایی مانند sec یا نشانه‌های appellation رایج‌اند—Sauternes نشان‌دهنده شیرینی مناسب شراب دسر است.
چند نمونه مقیاس را روشن می‌کنند: یک Riesling Kabinett آلمانی با برچسب "feinherb" اغلب حدود 10–20 g/L قند دارد، در حالی که Tokaji Aszú 5 Puttonyos، بسته به سال و تولیدکننده (Royal Tokaji)، معمولاً 120–180 g/L اندازه‌گیری می‌شود. در شراب‌های تقویت‌شده، یک Tawny Port ده‌ساله از Taylor Fladgate شیرینی قابل‌توجهی دارد، اما به‌دلیل تکامل اکسیداتیو، RS آشکار آن کمتر احساس می‌شود—انتظار طعم غنی میوه‌های خشک و معادل بیش از 100 g/L قند باقی‌مانده را داشته باشید.
بسیاری از تولیدکنندگان امروزی، به‌ویژه شراب‌سازی‌های دنیای جدید که خریداران آگاه را هدف می‌گیرند، مقدار RS را به گرم روی برچسب پشتی درج می‌کنند. اگر برچسب عددی نداشت، از منطقه و سبک به‌عنوان نشانه استفاده کنید: Mosel برای Rieslingهای تندوتازه و گاهی نیمه‌خشک (Dr. Loosen مجموعه‌ای از آن‌ها تولید می‌کند)، Alsace برای شراب‌های خشک و Marlborough برای Sauvignon Blanc خشک (Cloudy Bay یک معیار مهم است). توضیحات فروشگاه‌ها اغلب سطح شیرینی را ذکر می‌کنند—اگر برای هماهنگی دقیق با غذا به عدد مشخصی نیاز دارید، از کارکنان مقدار RS را بپرسید.
جدول شیرینی شراب: در شراب خشک، نیمه‌خشک و شیرین چه مقدار قند وجود دارد؟
در اتحادیه اروپا، واژه مربوط به شیرینی روی برچسب با قانون تعریف می‌شود، نه با مزه. پیوست III مقررات تفویضی کمیسیون (EU) 2019/33 دقیقاً مشخص می‌کند که یک شراب چه مقدار قند باقی‌مانده می‌تواند داشته باشد و همچنان خشک، نیمه‌خشک، نیمه‌شیرین یا شیرین نامیده شود؛ این مقررات مقیاسی جداگانه برای شراب گازدار نیز تعیین می‌کند. دو جدول زیر متن قانون هستند، نه برداشتی از آن.
| اصطلاح روی برچسب | صورت‌های دیگر | قند باقی‌مانده | استثنای اسیدیته |
|---|---|---|---|
| خشک | sec, trocken, secco, asciutto, seco, suho, kuiva, ξηρός | بیش از 4 g/l نیست | اگر اسیدیته کل، بر حسب گرم اسید تارتاریک در لیتر، بیش از 2 g کمتر از قند باقی‌مانده نباشد، تا 9 g/l نیز خشک محسوب می‌شود |
| نیمه‌خشک | demi-sec, halbtrocken, abboccato, semiseco, meio seco, halvtør | بیش از حد خشک و حداکثر 12 g/l | اگر اسیدیته کل بیش از 10 g کمتر از قند باقی‌مانده نباشد، تا 18 g/l |
| متوسط، نیمه‌شیرین | moelleux, lieblich, amabile, semidulce, halfzoet, ημίγλυκος | بیش از حد نیمه‌خشک و حداکثر 45 g/l | ندارد |
| شیرین | doux, süss, dolce, dulce, zoet, słodkie, sött | حداقل 45 g/l | ندارد |
استثنای اسیدیته در ستون سمت راست دلیل آن است که دو شراب با مقدار قند یکسان می‌توانند واژه‌های متفاوتی روی برچسب داشته باشند. اسید، احساس شیرینی را خنثی می‌کند؛ بنابراین مقررات اجازه می‌دهد شرابی با قند بیشتر، وقتی اسید کافی برای ایجاد تعادل دارد، همچنان از اصطلاح خشک‌تر استفاده کند. یک Riesling پر اسید با 8 g/l می‌تواند از نظر قانونی خشک باشد؛ اما یک شراب سفید نرم و کم‌اسید با همان مقدار قند نمی‌تواند چنین عنوانی داشته باشد.
شراب گازدار در همان پیوست، مقیاس جداگانه‌ای دارد و دو مقیاس در نقطه‌ای با هم تلاقی می‌کنند که بسیاری را سردرگم می‌کند: بطری با برچسب extra dry از بطری با برچسب brut شیرین‌تر است.
| اصطلاح | مقدار قند | معنای عملی |
|---|---|---|
| brut nature | کمتر از 3 g/l | فقط زمانی مجاز است که پس از تخمیر دوم هیچ قندی افزوده نشده باشد |
| extra brut | بین 0 و 6 g/l | کاملاً خشک و روزبه‌روز رایج‌تر |
| brut | کمتر از 12 g/l | سبک پیش‌فرض Champagne، Crémant، Cava و بیشتر Proseccoها |
| extra dry | بین 12 و 17 g/l | با وجود نام آن، از brut شیرین‌تر است |
| dry, sec | بین 17 و 32 g/l | روی کام به‌طور محسوسی شیرین است |
| demi-sec | بین 32 و 50 g/l | سبکی مناسب دسر |
| doux | بیش از 50 g/l | شیرین‌ترین دسته تعریف‌شده در پیوست |
رنگ در قانون هیچ تغییری ایجاد نمی‌کند: این مقیاس میان قرمز و سفید تفاوتی نمی‌گذارد و شراب قرمز با 30 g/l و شراب سفید با 30 g/l هر دو نیمه‌شیرین هستند. تفاوت در جایگاه سبک‌های آشنای هر رنگ روی این مقیاس است؛ همان چیزی که بیشتر افراد هنگام جست‌وجوی جدول شیرینی به دنبال آن هستند.
| دسته | شراب‌های قرمزی که در این دسته می‌بینید | شراب‌های سفیدی که در این دسته می‌بینید |
|---|---|---|
| خشک | Bordeaux، Chianti، Rioja، Malbec، بیشتر Cabernet Sauvignonها، بیشتر Syrahها و Shirazها | Muscadet، Chablis، Sancerre، بیشتر Pinot Grigioها، بیشتر Sauvignon Blancهای خشک |
| نیمه‌خشک | بسیاری از قرمزهای تجاری ارزان، به‌ویژه ترکیب‌های مناطق گرم؛ بیشتر Lambruscoهای amabile | Riesling نیمه‌خشک، بسیاری از Chenin Blancها، Vinho Verde، بیشتر Proseccoهای extra dry |
| نیمه‌شیرین | Brachetto d'Acqui، ترکیب‌های قرمز شیرینی که به‌عنوان شراب دسر قرمز فروخته می‌شوند | Moscato d'Asti، Spätlese آلمانی، بسیاری از Gewürztraminerها |
| شیرین | Recioto della Valpolicella، Port قرمز | Sauternes، Tokaji Aszú، شراب یخی، Pedro Ximénez |
ایالات متحده همین بطری‌ها را بر اساس محوری کاملاً متفاوت دسته‌بندی می‌کند. عنوان 27 مجموعه قوانین فدرال، بخش 4—قوانین برچسب‌گذاری شراب که اداره مالیات و تجارت الکل و تنباکو اجرا می‌کند—اصلاً تعریف قند باقی‌مانده ندارد: این عبارت در این بخش وجود ندارد. آنچه تعریف می‌شود شراب سفره‌ای، یعنی شراب انگوری با حداکثر 14 درصد الکل حجمی، و شراب دسر، یعنی شراب انگوری با بیش از 14 درصد و حداکثر 24 درصد الکل است. بنابراین یک برچسب آمریکایی می‌تواند شرابی را «شراب سفره‌ای شیرین» توصیف کند، بدون آن‌که هیچ حد فدرالی برای قند را رعایت کرده باشد؛ چون چنین حدی وجود ندارد.
این تفاوت را هنگام خرید به خاطر بسپارید. در بطری اروپایی، واژه شیرینی یک اندازه‌گیری است؛ در بطری آمریکایی، یک توصیف. وقتی برچسب آمریکایی نشانه مفیدی ارائه نمی‌دهد، عدد الکل بهترین سرنخ بعدی است—تخمیر، قند را به الکل تبدیل می‌کند؛ بنابراین شرابی که در 9 درصد متوقف شده، تقریباً قطعاً مقداری قند نگه داشته است و شرابی با 14.5 درصد الکل، تقریباً قطعاً چنین نکرده است.
شراب‌های قرمز شیرین و سبک‌های قرمز نیمه‌شیرین
شراب‌های قرمز شیرین از نمونه‌های کمی نیمه‌خشک تا شراب‌های تقویت‌شده و بسیار غنی را دربرمی‌گیرند. سبک‌های محبوب شامل Lambrusco ایتالیایی، Brachetto d'Acqui، Portهای پرتغالی و Banyuls مدیترانه‌ای هستند. تولیدکنندگان امروزی مانند Medici Ermete و Cleto Chiarli، Lambruscoهای خوش‌نوشی با طراوت گازدار و شیرینی توت‌مانند تولید می‌کنند—قیمت مورد انتظار $12–$20 است. Rosa Regale از Banfi (Brachetto d'Acqui) نمونه‌ای کلاسیک، معطر و نیمه‌شیرین است و $15–$25 قیمت دارد.
شراب قرمز نیمه‌شیرین اغلب برای غذاهای میوه‌محور و نوشیدن غیررسمی انتخاب می‌شود. Lambrusco می‌تواند خشک تا نیمه‌شیرین باشد؛ برای سبک نرم‌تر به توصیف‌هایی مانند "amabile" یا "semisecco" توجه کنید. در پرتغال، Ruby Port از Graham's یا Taylor Fladgate، تمشک سیاه و شکلات فشرده را همراه با شیرینی معادل بیش از 100 g/L قند و الکل بالاتر ارائه می‌کند؛ این‌ها شراب‌های دسر هستند، اما با شکلات و پنیر آبی هماهنگی بسیار خوبی دارند.
مناطق نیز نشانه‌هایی ارائه می‌دهند: برای Brachetto به Piedmont، برای Lambrusco به Emilia-Romagna و برای Portهای تقویت‌شده به Douro نگاه کنید. انتظار قیمتی: بطری‌های نیمه‌شیرین باکیفیت معمولاً $12–$35 قیمت دارند؛ نمونه‌های تقویت‌شده کهنه و Vintage Portهای کمیاب بسیار بالاتر از $50 می‌روند. اگر مطمئن نیستید، برچسب را برای توصیف‌های مربوط به قند بررسی کنید و اگر شرابی می‌خواهید که به شیرینی متمایل باشد اما متعادل بماند، نه زننده، از کارکنان فروشگاه کمک بگیرید.
شراب سفید خشک: سبک‌ها، مناطق و بطری‌های معیار
شراب سفید خشک به شرابی با قند باقی‌مانده کم اشاره دارد و اغلب اسیدیته چشمگیری دارد. نمونه‌های معیار شامل Marlborough Sauvignon Blanc (Cloudy Bay، $20–$35)، Muscadet از Loire (Château de la Ragotière، $12–$20)، Chablis (Domaine William Fèvre، $35–$60) و بسیاری از سفیدهای Alsace هستند (Domaine Zind-Humbrecht شراب‌های خشک و مناسب کهنه‌شدن تولید می‌کند). این شراب‌ها رایحه‌ها و طعم‌های مرکبات، سیب سبز، سنگ چخماق یا مواد معدنی را بدون شیرینی محسوس نشان می‌دهند.
برخی انگورهای سفید به خشک‌بودن شهرت دارند: Sauvignon Blanc، Albariño، Chardonnay بدون چوب و بسیاری از نمونه‌های Pinot Grigio/Pinot Gris. Riesling خشک نیز وجود دارد—به برچسب‌های Clare Valley، Alsace یا تولیدکنندگانی مانند بطری‌های خشک Dr. Loosen توجه کنید (اغلب $12–$25). اگر اسیدیته بالا باشد، سبک‌های خشک می‌توانند به‌خوبی کهنه شوند؛ Burgundy سفید خشک و Rieslingهای ممتاز پس از یک دهه یا بیشتر پیچیدگی پیدا می‌کنند.
نکات خرید: اگر روی برچسب واژه "trocken" (آلمان)، "sec" یا نام appellation (Chablis، Sancerre) آمده باشد، احتمالاً با شرابی خشک روبه‌رو هستید. قیمت‌ها متفاوت‌اند: سفیدهای خشک خوب برای مصرف روزمره $12–$25، بطری‌های باکیفیت از appellationها $30–$70 و Burgundyهای سفید کمیاب و مناسب کهنه‌شدن یا شراب‌های Alsace از domaineهای ممتاز می‌توانند بیش از $100 قیمت داشته باشند. سفیدهای خشک را خنک سرو کنید—Sauvignon در دمای 45–50°F و Chardonnayهای پرتر کمی گرم‌تر، در 50–55°F—تا اسیدیته و رایحه برجسته شود و طعم‌ها متمرکز بمانند، نه شل و بی‌رمق.
اسیدیته، تانن و الکل چگونه بر شیرینی ادراک‌شده اثر می‌گذارند؟
شیمی حسی توضیح می‌دهد که چرا عدد قند همه‌چیز نیست. اسیدیته بالا احساس شیرینی را کاهش می‌دهد، در حالی که تانن و الکل بافت دهانی را تغییر می‌دهند. شرابی با 10 g/L قند باقی‌مانده و اسیدیته درخشان، مانند بسیاری از Rieslingها، تازه‌تر و کمتر زننده از شرابی تخت با همان مقدار قند به نظر می‌رسد. برعکس، شراب‌های کم‌اسید و پرالکل می‌توانند شیرین‌تر به نظر برسند، چون الکل روی کام احساس شیرینی ایجاد می‌کند.
تانن—که عمدتاً از شراب‌های قرمز می‌آید—خشکی‌ای ایجاد می‌کند که در مقابل قند باقی‌مانده قرار می‌گیرد. یک Cabernet Sauvignon تانیک از Napa (تولیدکنندگانی مانند Beringer یا Caymus) حتی با مقدار کمی قند باقی‌مانده نیز احساس خشکی ایجاد می‌کند. غذا و دما نیز برداشت را تغییر می‌دهند: سرما شیرینی را کاهش می‌دهد؛ به همین دلیل بسیاری از شراب‌های گازدار شیرین، وقتی به‌خوبی خنک شده باشند، متعادل‌تر احساس می‌شوند.
روش عملی چشیدن: کام خود را با آب بشویید، ابتدا تکه کوچکی کراکر خنثی بچشید، سپس شراب را امتحان کنید و ببینید اسیدیته و تانن چگونه شیرینی را تعدیل می‌کنند. همان شراب را کمی گرم‌تر امتحان کنید؛ اگر شیرین‌تر مزه داد، دما و الکل بر برداشت شما اثر گذاشته‌اند. هنگام هماهنگی با غذا، شیرینی را با اسید، چربی یا نمک متعادل کنید—همین تعامل است که باعث می‌شود شراب‌های شیرین با غذاهای تند یا چرب، که ممکن است شراب خشک را تحت‌الشعاع قرار دهند، بسیار خوب هماهنگ شوند.
هماهنگ‌کردن شراب‌های شیرین و خشک با غذا
قواعد هماهنگی با میزان شیرینی تغییر می‌کنند. برای شراب‌های خشک، شدت طعم را هماهنگ کنید: Marlborough Sauvignon Blanc خشک و علفی (Cloudy Bay) با پنیر بز و سالادهای سبز مناسب است؛ Napa Chardonnay خشک و چوب‌خورده با مرغ بریان یا پاستای خامه‌ای هماهنگ می‌شود. برای شراب‌های شیرین، شیرینی شراب را با غذا هماهنگ کنید: Sauternes (Château d'Yquem) با foie gras یا پنیر آبی، Tokaji با تارت میوه و Tawny Port با دسرهای مغزدار.
غذاهای تند از شراب‌های نیمه‌خشک یا شیرین سود می‌برند: Riesling نیمه‌خشک (Dr. Loosen Kabinett) تندی غذاهای تایلندی یا سیچوانی را آرام می‌کند. برای شراب‌های قرمز شیرین، Lambrusco یا Brachetto را با دسرهای توتی، توت‌فرنگی‌های پوشیده از شکلات یا charcuterie با عناصر شیرین امتحان کنید. شراب‌های تقویت‌شده مانند Taylor Fladgate 10 Year Tawny، شوری و پنیرهای سخت و کهنه را متعادل می‌کنند.
هماهنگی‌های مشخص: 2018 Mosel Riesling Kabinett را با کاری سبز تایلندی تند؛ 2016 Chablis را با صدف؛ شراب Cabernetمحور Médoc را با ریب‌آی گریل‌شده؛ و Lambrusco جوان Medici Ermete را با پروشوتو و خربزه امتحان کنید. هنگام انتخاب، مطمئن شوید شراب به اندازه دسر شیرین یا از آن شیرین‌تر است تا مزه‌ای تخت و تلخ ایجاد نشود. به یاد داشته باشید که اسیدیته می‌تواند سنگینی را برطرف کند و در هر دو زمینه شیرین و خشک، طراوت را نمایان سازد.
خرید، جمع‌آوری و کهنه‌کردن شراب‌های شیرین و خشک
هدفمند خرید کنید: شراب‌های خشک روزمره مانند Sauvignon Blanc، Pinot Grigio و rosé را می‌توان با کمتر از $20 پیدا کرد؛ سفیدها و قرمزهای خشک باکیفیت برای نگهداری از حدود $25–$40 شروع می‌شوند. شراب‌های شیرین متفاوت‌اند: Sauternes یا Tokaji مناسب می‌تواند $40–$150 قیمت داشته باشد؛ Château d'Yquem و Vintage Portها گران‌تر هستند. Portهای تقویت‌شده و Sherryهای شیرین به شکل متفاوتی کهنه می‌شوند—Tawny Portهای Taylor Fladgate آماده نوشیدن‌اند و در بطری بهتر می‌شوند؛ Vintage Portها به زمان در انبار نیاز دارند.
نکات کهنه‌کردن: قند و اسیدیته نگهدارنده‌های طبیعی هستند، بنابراین بسیاری از شراب‌های شیرین به شکل چشمگیری عمر می‌کنند—Tokaji Aszú و Sauternes طی چند دهه پیچیدگی عسلی پیدا می‌کنند. شراب‌های خشک با اسیدیته و تانن بالا، مانند Rieslingهای ممتاز، Barolo و Bordeaux، نیز به‌خوبی کهنه می‌شوند. برای نگهداری، دمای ثابت 55°F و رطوبت 60–70% را حفظ کنید؛ از نور و لرزش دوری کنید. بطری‌ها را برچسب‌گذاری و یادداشت کنید: estate، سال و تولیدکننده اهمیت دارند—Domaine Zind-Humbrecht برای Alsace، Dr. Loosen برای Mosel Riesling و Taylor Fladgate برای Port نام‌های قابل‌اعتمادی برای شروع یک مجموعه متنوع هستند.
هنگام خرید برای یک وعده غذایی، شراب‌هایی انتخاب کنید که منو را کامل کنند، نه این‌که بر آن غلبه کنند: یک شراب قرمز نیمه‌شیرین برای باربیکیو تند، سفید خشک برای صدف و غذاهای دریایی یا شراب شیرین دیرچین برای دسرهای خامه‌ای. اگر مطمئن نیستید، درباره RS از فروشنده بپرسید یا در صورت امکان درخواست چشیدن کنید؛ بسیاری از فروشگاه‌ها شراب‌ها را بر اساس سطح شیرینی پیشنهاد می‌کنند یا برای کمک به تصمیم‌گیری، چشیدن‌های جزئی را با قیمت $5–$15 ارائه می‌دهند.
سرو و تجربه‌کردن: نکات کاربردی
دما، نوع گیلاس و دکانت‌کردن، نحوه احساس شیرینی را تغییر می‌دهند. بیشتر شراب‌های سفید خشک را در دمای 45–55°F سرو کنید؛ سفیدهای پرتر و سفیدهای شیرین را کمی گرم‌تر. شراب‌های شیرین را به‌خوبی خنک کنید—Sauternes یا Riesling دیرچین در دمای 45–50°F، اسیدیته را برجسته می‌کند و شیرینی را متعادل نگه می‌دارد. شراب‌های قرمز شیرین مانند Lambrusco بهتر است کمی خنک، حدود 50–55°F، سرو شوند تا طراوت و سرزندگی خود را حفظ کنند.
از ظروف مناسب استفاده کنید: گیلاس‌های سفید با کاسه باریک‌تر، رایحه‌ها و اسیدیته را متمرکز می‌کنند؛ گیلاس‌های شراب دسر کوچک‌تر هستند تا تماس با الکل را محدود کنند. دکانت‌کردن برای قرمزهای پرحجم و تانیک مفید است، اما برای شراب‌های شیرین ظریف به‌ندرت لازم می‌شود؛ برخی Portهای کهنه از دکانت‌کردن برای جداشدن رسوب سود می‌برند. برای تجربه‌کردن، مقدار کمی شراب خشک و شیرین را با هم ترکیب کنید تا ببینید سطوح RS چگونه تعادل نهایی را تغییر می‌دهند—این تمرینی آموزشی برای تنظیم کام است.
بطری‌های مناسب شروع: Dr. Loosen Riesling Kabinett ($15–$25)، Cloudy Bay Sauvignon Blanc ($20–$35)، Medici Ermete Lambrusco ($12–$20)، Taylor Fladgate 10 Year Tawny ($30–$50) و نیم‌بطری Château d'Yquem یا Royal Tokaji برای مناسبت‌های خاص. یادداشت‌های چشایی بنویسید: اسیدیته، برداشت از RS، هماهنگی با غذا و میزان لذت شخصی خود را ثبت کنید تا موفقیت‌ها را تکرار و سلیقه‌تان را در طول زمان دقیق‌تر کنید.
Where to buy
An answer box can tell you which wine to look for. It cannot tell you which shop near you stocks it. These listings carry addresses, published opening hours and a map — 3,172 venues across 60 cities.
منابع اصلی
هر عدد در این صفحه از نهادی گرفته شده که نامش در همان جمله آمده است. برای بررسی هر مورد به این منابع مراجعه کنید: